ARHIVSKI VJESNIK 11-12. (ZAGREB, 1968-1969.)
Strana - 194
privilegii voresse che sian fermi cossi dove resti favoricar lo nostro«. Et se puro lo ditto voyvoda cum tutte le ditte et altre vostre raxon uxade non volesse contentar al fatto de Lissez, et vui cum la più belle parolle et bon muodo ala discrecion vostra por concludete che nuy seremo davanti lo re et dućha et vuy et Bossina et li speremo che determinante quello che sia iusto et de raxon. Itejn sei ditto voyvoda non accepta al don li faceamo de la chasa et del conseyo cum le condicion se contion in la vostra commission, per caxon de la promessa domanda deli perperi mille o per altro et vorassene partire, acompagnitello fina in Papava quanto vora stare, over l'altra via fina in Biliechia, et al so partir toy andò cambiando li porai dire come dixe in la vostra commission: »Voyvoda, Idio sa che sempre ve habiamo plaxesto et honorato ad oni vostro bixogno. Et ancora havemo la volunta et lo avemo disposto per lo avinire a far mieyo. Impero vuy bene pensarete et trovarete nel animo nostro che ne pođete haver per vostri veri et fermi amixi et trovaretene più largì. « In attender che in proferte et recomandandoge li fatti nostri et li ambassatori in Bossina et li nostri mercandanti in cashuna parte toilette licencia et tornate a Ragusa. ibidem, 73' 31) 27. IX 1404. Iz instrukcije poklisarima Pasku Resti i Marinu Bona za Hrvoja. 27. IX 1404. Ex instructione Pasquae Resti et Marino Bona, ambassatoribus ad ducem Chervoe. Die XXVII septembris 1404. Rector de Ragusa cum lo conseyo ali nobili et savii Pasqual de Resti et Marin de S. de Bona, ambassatori nostri in Bossina, sallute cum amor. Recevessemo vostra litera scritta ali XV de septembris et intendessemo a la qual ve respondemo. ( Et lamentandovi de Sanday et diy modi chel tene dicete: »Ducha, tu volesti che li rendiamo pace et che vuy aconcarete ogni differencia che havessemo insieme, et cosi fessimo et fossemo cum vuy in tutto al chazar Ostoya et li soi seguazi come vuy volesti. Et poi per vostro conseyo mo per honorar lo ditto Sanday, lo facemo de nostro conseyo, dandoge la chaxa, che have Radiz in Ragusa. Et de lui romangnivamo a sperar amor et benivolencia et renumeracion ala tera nostra come vuy dicesti. Et se echo che luy voleva tuor da nuy la villa de Lissez, pensandose forse quelle donar a nuy, pero ducha pensa che cum lo tuor el nostro et volendolo donar, sei e raxon che dovessamo romagnir per contenti. Et se questo e lo premio et la parte che non facete de quello che tollisti al re Ostoya scazato contra lo qual fossemo sempre ad oni vostro commando. Et pero, ducha, desiremo a esser chaxa vostra et anche de Sandal et honorarlo per nostra parte a tutta nostra possa. Ma vuy vedete come lo dito Sanday se descosta de la raxon, pero ve placa a munirlo et sostignir li nostri fatti cum raxon che altro non cherchiamo.« Et de la villa de Lisseg chel dito Sanday ne move question per non esser scripta nominatamente in la poveya, defendete cum le raxon havete 194