Hat (hét) nemzedék. A Manno család története - Budapest Történetének Forrásai 12. (Budapest, 2015)

Függelék

καλυμμένες με ύφασμα. Την αλκόβα την διαχώριζε από το δωμάτιο κουρτίνα μπεζ με πλαίσιο, παρόμοιες κουρτίνες κρέμονταν και στα παράθυρα.

Το τέταρτο δωμάτιο ήταν η τραπεζαρία. Τον τοίχο τον στόλιζε ένα μικρό, εκκρεμές ρολόι, δίπλα στον τοίχο πρέπει να ήταν η θέση δύο γυαλισμένων τρί- πορτων σκευοθηκών καλυμμένων με μαρμαρόπλακα. Την εστίαση την εξυπηρετούσε ένα γυαλισμένο, αναδιπλούμενο τραπέζι. Σ’ αυτό το δωμάτιο κατέγραψαν ακόμα μία μικρή ντουλάπα trumeau με μαρμάρινη επικάλυψη και καθρέφτη, δεκατέσσερις γυαλισμένες καρέκλες τραπεζαρίας από καλάμι και ένα επιτραπέζιο ρολόι. Τα παράθυρα σκεπάζονταν με πράσινες, πλαισιωμένες κουρτίνες.

Ο προορισμός του πέμπτου δωματίου είναι ασαφής, το θεωρούσαν «αποθήκη ανακατωσούρας». Ο χώρος είχε ένα παράθυρο και δύο πόρτες, όλα καλύπτονταν από κουρτίνες μπεζ. Εδώ ο απογραφέας κατέγραψε έναν καθρέφτη με ξύλινο πλαίσιο και ένα τετράγωνο τραπέζι, ένα βαμμένο κρεμαστάρι για ρούχα, τέσσερις καρέκλες Thonet, ένα δοχείο από λαμαρίνα για κάρβουνο και ένα προστατευτικό παραβάν για σόμπα. Ο επόμενος χώρος, όπως φαίνεται, ήταν η κουζίνα και το δωμάτιο της υπηρέτριας που είχε την είσοδό του από την κουζίνα: ο χώρος αυτός δεν είχε παράθυρο. Εδώ καταγράφηκαν τέσσερα κυλιόμενα χαλιά και πτυελοδοχεία (αυτά, ίσως, τα μετέφεραν από το υπνοδωμάτιο όταν δεν ήταν πια της μόδας), άλλες δύο λάμπες πετρελαίου με μετάλλινη βάση, τέσσερεις μπογιατισμένες ντουλάπες, πέντε τραπέζια από μαλακό ξύλο, δύο κρεβάτια φτιαγμένα από μαλακό ξύλο και ένα σιδερένιο κρεβάτι, ένας πράσινος σοφάς με επένδυση ριψ (ριγωτό ύφασμα), μια μπογιατισμένη ντουλάπα με τρία θυρόφυλλα, μία σερβάντα. Μετά από αυτό οι καταγραφείς σημείωσαν την - ελάχιστη - συνολική αξία των μαγειρικών σκευών που ανερχόταν σε 20 φιορίνια, έπειτα όλα τα ασημένια και χρυσά αντικείμενα - τα τελευταία, κατά το μέγιστο μέρος τους, αποτελούνταν από προσωπικά σερβίτσια μαχαιροπήρουνων 24 και 36 ατόμων και από σκεύη για καφέ. Ο μεγάλος αριθμός τους μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι στο σπίτι σύχναζαν πολλοί επισκέπτες.

Η οικία του Manno και η επίπλωσή της - μολονότι, με βάση την περιουσία του, θα μπορούσε να ανήκει στην μεγαλοαστική τάξη, αφού η αξία της - αποτε- λούμενης κυρίως από ακίνητα - κληρονομιάς του ανερχόταν σε ένα εκατομμύριο και εκατό χιλιάδες φιορίνια (παθητικά είχε μόνο 20.000) - δεν μπορεί να χαρακτηριστεί μεγαλοαστική. Η περιγραφή αντικατοπτρίζει, μάλλον, τις συνθήκες κατοικίας του ανώτερου στρώματος της εύπορης μεσοαστικής τάξης. Αν κάνουμε σύγκριση με τις 12 απογραφές κληρονομιάς μεγαλοαστών και αστών ανηκό- ντων στην ανώτερη κλίμακα της μεσαίας τάξης, που μελέτησε ο Gábor Gyám57,

57 Gábor Gyáni: Αστική κατοικία και αστικό εσωτερικό στην Βουδαπέστη. Εκδ. Αστική κουλτούρα κατοικίας στο μεταίχμιο το αιώνα. Κοινωνικές και πολιτισμικές μελέτες 10. Επιμέλεια: Péter Hanák. Εκδ.: Βουδαπέστη, 1992. 34-39 (ουγγρικά).

44