Tóth Péter: A lengyel királyi kancellária Libri Legationum sorozatának magyar vonatkozású iratai II. 1526-1541 (Miskolc, 2003)

catholicae maiestati, deinde etiam serenissimo domino regi Ferdinando gratificari, satis haec omma et caesareae, catholicaeque maiestati, et serenissimo dommo regi Ferdinando, totique orbi Christiano nota sunt, longumque esset, neque refert ea omma officia repetere, quae serenissimus dominus rex Poloniae in sacram domum Austriae multis modis praestitit, agitque et habet princeps meus de hiis omnibus serenissimo domino regi Polomae amplissimas gratias, offerens se et sacratissimam caesaream, catholicamque maiestatem domini et fratris sui charissimi in omnibus sacrae maiestati Poloniae gratificaturas. Quod autem diem certum felicissimae coronationis suae maiestas domini mei serenissimo domino regi Poloniae nec datis literis, nec medio Joannis Mrakess significaverit, quod eo celerius maiestas sua magnificentiam vestram huc expedivisset ad condecorandum hunc sacratissimum actum, nec ipsamet maiestas domini mei priusquam Pragam pervenit, scire potuit diem coronationis suae. Pragam vero veniens, rebus ita postulantibus, paucis diebus ab ingressu suo se coronari Deo bene iuvante permisit. Nihilominus tamen moram hanc serenissimi domini vestri regis et illustris ac magnificae dominationis vestrae boni consukt, locumque huic iustissimae excusationi dare dignetur. Quod autem gravissimum casum iUum serenissimi domini Lodovici, Hungariae et Boemiae, etc. regis et cladem a Turcis acceptam attinet, fidem habet indubiam serenissimus dominus rex Ferdinandus, quod serenissimus dorrknus rex Poloniae maximo dolore et moerore affectus et consecutus erat tam cx immatura morte sui amantissimi nepotis, quam ex tam gravissimo casu regni Hungariae et totius rei Christianae. Serenissimus etiam rex meus, audita tam atroci et inauspicatissima rei novitate, quanto moerore et dolore affectus fuit, nuka ratione, nuUisque verbis id consequi potest. Verum cedens moerori et dolori pracsertim, cum doloribus et lachrimis frustra sit reipubkcae Christianae succurrere, eo omnes vires ingenk sui, omne studium, curam et dikgentiam, omnes facultates, omnesque nervos suos intendere coepit, ut tam praescntissimis maks et pericuks, quae reipubkcae Christianae imminent, gratia Dei et ope ac consiko cacsareae et cathokcae maiestatis, serenissimi domini regis Poloniae, akorumque principum imperk occurreret et kkuriam, mortemque a Turco desyderatissimo sororio suo illatam quam citissime fieri possit, vindicaret. Gaudet etiam toto pectore maiestas serenissimi domini regis mei, et gratulatur plurimum serenissimo domino regi Poloniae se parta recens victoria tam insigni et memorabik de Tartaris, de qua primum kteris, postea medio iUustris et magnificae dominationis vestrae suae maiestati significavit, praecaturque dominum Deum, ut huiusmodi victorks et multo maioribus serenissimum dormnum regem Poloniae de hostibus Christiani nominis Tartaris, akisque kifidekbus ornet et augeat pro nostra et reipubkcae Christianae summa consolatione et incremento, nihilque tam fekx, tam iucundum sacrae maiestati illae accidere et evenire potest, quod maiestas regis mei non multo fekciora, iucundioraque suae serenissimae maiestati non vehementer optaret. Quod vero foedera antiqua mnovanda et nova facienda attinet, ad quae Ulustris et magnifica dormnatio vestra plenam habet instructionem et mandata, sacra maiestas regia contenta est omnia facere, quae putabit pertinere ad gloriam Dei et arctiorem coniunctionem non modo personarum suarum maiestatum, sed etiam regnorum et domimorum eorundem. Gratissimaque est ista exhibitio serenisimo domino meo regi, quam