Tóth Péter: A lengyel királyi kancellária Libri Legationum sorozatának magyar vonatkozású iratai II. 1526-1541 (Miskolc, 2003)

abunde explicare poterit. Quod reliquum est serenitatem vestram scire volumus nos super tractatibus pacis cum serenissima regina Isabella, serenitatis vestrae filia convenire etiamnunc non abhorrere, dummodo nobis in manus nostras Buda simul cum arce incontinenti detur. Si vero serenissima regina ad petitionis nostrae honestatem accedere noluerit, nosque si regni nostri possessionem acquirere cupiamus mediantibus armis eam consequi oportebit, in eo sane casu identidem serenitati vestrae plane et aperte contestatum hic facimus nos pacis tractatibus stare nullo pacto obtigari aut teneri velle, nec causam adeo fore, cur ad ea, quae serertitatis vestrae fitiam et nepotulum suum concernunt, observanda, praestandaque adstricti esse debeamus aut vetimus. Non enim atia de causa, rationeve, quam propter Budam et alias coronae arces ad manus nostras consignandas eliberandi patrimonii obligatio facta est, tum omnis vero culpa non nobis, sed iis imputari debebit, qui hactenus impedimenti fuerint et sunt, quontinus eiusdem regrti nostri possessionem pacifice et sine armorum strepitu assequimur. Quocirca si ita mediante in ius nostrum persequi omnino necesse sit, serenitatem vestram pro certo credere volumus nos, adiuvante imprimis causae nostrae aequitatem Deo optimo maximo, deinde cum auxitio sacrae caesareae et cathoticae maiestatis, fratris et domini nostri charissimi, necnon regnorum et provinciarum nostrarum viribus et subsidtis coeptam expeditionem nostram non solum non relinquere, sed pro toto posse nostro tum adversus rebelles, factiososque et obstinatos homines istos vel reprimendos, vel ad nostri obedientiam quocumque modo compeliendos tum pro adipiscenda regni nostri possessione penitus continuare, nullisque ea in re vel sumptibus, vel laboribus parcere, quoad regiam sedem, reliquaque coronae nostrae loca consequamur. Serertitatem vestram foelicissime valere optamus. Datum in nostra Civitate Nova Austriae, die XII. mensis Decembris, anno Dontini M-o D. XL. regnorum nostrorum Romani X. aliorum vero XV. Ferdinandus Byenger vicecancellanus 185. [1540. december 23. elott.J S^ulejmdn s^ultdn levelei: Erdely lakosaiho^ ameiyben engedelmessegre s^olitfei mindenkit Mayldd Istvdn vajda irdnt (a), Jdnos Zsigmondho^, amelyben segitseget iger neki es a^ ors^dgnak a Buda ostromdra kes^iiio nemetek ellen (b), Magyarors^dgjburaiho^ amelyben tdjeko^tatja oket, hogy segitseget kiild a st^dmukra Ferdindnd eiien (c).^ LL. X. kbtet, 20a—21b.fol. Az elso kct lcvel talan Czarnkowski novembcn kovetsegenek irataival keriilt a kancellariara, a harmadik azonban a masolo altal adott cimbol kovetkcztetve sokkal kcsobb. Rgyutt tartasukat az indokolta, hogy a kancellarian is egy kotctbc masoltak be e leveleket.