Tóth Péter: A lengyel királyi kancellária Libri Legationum sorozatának magyar vonatkozású iratai II. 1526-1541 (Miskolc, 2003)

omni ratione providere velit, quo tuto possit cum comitatu suo, cumque rebus omnibus et suis, et filii sui aliquem in locum concedere, ubi ab hostibus nuhum ei sit periculum pertimescendum. Fecerit paternitas vestra boni et fidi erga defunctum dominum suum servitoris officium, nostrum vero favorem sibi plurimum demerebitur. Datum Vilnae, paenultima Octobris, anno Domini Millesimo quingentesimo quadragesimo. 175. [1540.] oktbber 30. Vilna. Zsigmond kirdly levele I^abelldhoVj amelyben leirja a megkesett kbvetkiiides okait es tandcsot ad a Buddrbi valb eltdvo^dssal kapcsolatban. LL IX. kbtet, 34b—36a.fol. Isabehae Hungariae reginae Serenissima princeps, fiha nostra charissima! Reddidit nobis cubicularius noster htteras maiestatis vestrae, ex hs quibus versetur in angusths, non sine magno animi nostri moerore cognovimus. In causa videtur esse mora et cunctatio, sed ea nuUa nostra culpa accidit. Etenim ut primum a maiestate vestra certiores facti fueramus non de morte, sed de morbo tantum periculoso serenissimi coniugis eius, statim oratorem ad Ulam magnificum Petrum Kmitha palatinum Cracoviensem designavimus, qui cum recusasset provinciam, iamque de morte aUatum esset, nulla mora interposita misimus ad reverendum patrem dominum Joannem Camenecensem episcopum atque ei munus hoc legationis mandavimus, qui suscepisset non invitus, si per adversam valetudinem hcuisset, qua non ita pridem extinctus est. Venerabihs Joannes Sba^szki decanus Cracoviensis eadem in causa est, qui cum phtisi laborare chcatur, delatum sibi per nos munus obire non potuit. Iam itaque inteUexit maiestas vestra morae huius et cunctationis nullam penes nos culpam residere. Quis enim est, qui casus humanos praestare possit? Statim autem ut cognovimus tres istos nostro desyderio satisfacere non posse, misimus per dispositos equos venerabilem Andream Czarnkowszki scholasticum Cracoviensem, secretarium nostrum, quem esse iam isthic cum maiestate vestra, mandataque Uh nostra exposuisse confidimus. Quod autem maiestas vestra, cum urgeret necessitas, ingens revera telum, non expectato legato nostro, fihi sui nomine oraiii iure regni se cedere et pactis tantum stare veUe serenissimo domino Romanorum regi renunctiaverit, nobis duphci ratione probatur. Cum quod in suis ad serenissimam coniugem nostram htteris se id de consiho eorum, qui cum ea sunt, fecisse scribit, a quo non exclusum fuisse dominum Varadiensem episcopum et dominum comitem Petrovicz suspicamur, quem esse Budae cum maiestate vestra accepimus, tum quod nobis quoque eadem hla visa sunt, quae per oratores maiestatis vestrae serenissimo domino Romanorum regi sunt renunctiata, neque a nostra legatione quidquam discrepant. Quod vero cupit a nobis consihum sibi dari, num discedendum Buda, et si discedendum, quonam sit porissimum commigrandum? Nam in hs, quae scribit maiestas vestra reverendo in Christo patri, domino Samueh episcopo Chelmensi, regni nostri vicecanceUario sincere nobis dUecto, quaerere videtur abesse castra, possessionesque suas longius, esseque Turcis finitima, ut ad ea se recipere tuto maiestas vestra non