Tóth Péter: A lengyel királyi kancellária Libri Legationum sorozatának magyar vonatkozású iratai II. 1526-1541 (Miskolc, 2003)

116. [1540.] Jebrudr 20. Krakkd. Zsigmond kirdly ieveie S^apolyai Jdnosho^ amelyben nehe^menyetn, hogy meg mindig nem kuidbtt kbvetseget a s^ultdnhot^ es bu^ditja, hogy tegye meg vegre e^t. LL VIII. kbtet, 208b—209a.fol. Hunganae regijoanni Serenissime princeps, etc. Iampridem hortati sumus maiestatem vestram, ut suis rationibus prospiceret, neque moram uUam interponeret mittendo legato suo ad caesarem Turcarum, atque eum sibi placatum reddere conaretur. Atque hac ipsa de causa cum ipsum, quem in Turciam miseramus nunctium nostrum statim, ut redht ad maiestatem vestram proficisci iussimus, ut ilh exponeret, hi quo loco sunt apud caesarem res ilhus et de mittendo nunctio admoneret. Sed hactenus nihil esse profectum cognovimus, neque adhuc missum esse quenquam ad nos perfertur. Quae res magnum nostri dolorem, magnamque curam adfert, cum de statu maiestatis vestrae pro paterno nostro erga illam animo non minus, quam de nostro ipsius statu simus sohciti. Accedit autem ad eam, quae nos angit curam, quod accepimus nuper htteras a magnifico Hieronimo Laszki palatino Siradiensi, quibus minime laeta nobis scribit de maiestate vestra. Eas htteras ilh mittamus atque una rogamus, quantum nos amat, quantum se, regnumque suum servatumque esse cupit, tantum det operam, ut si nondum misit, mittat adhuc quam celerrime legatum suum. Noster enim iampridem a nobis missus est. Vestra maiestas det operam, ut ne sibi, neve regno suo defuisse videatur. De his quin pro paterno nostro animo maiestatem vestram admoneremus, tenere nos non potuimus. Quam fehciter valere cupimus. Datum Cracoviae, vigesima mensis Februarh, anno, ut supra. 117. [1540. februdr 20. Krakkb.] Zsigmond kirdly levele I^abelldho^ amelyben keri, bu^ditsa ferjet, hogy mindent tegyen meg orst^dga erdekeben. LL VIII. kbtet, 209b.fol. IsabeUae Hungariae reginae Serenissima princeps, fiUa nostra charissima! Cum cubicularium isthuc nostrum mitteremus, pro paterno nostro animo erga maiestatem vestram facere non potuimus, quin htteras ad illam nostras daremus atque omnia Uh prospera praecaremur. IUud maiestatem vestram hortamur, ut serenissimum regem, coniugem suum charissimum hortari, monere atque orare non intermittat, quo prospiciat, ne quid regnum Uhus detrimenti capiat. Ad nos enim quaedam non satis laeta perferuntur, de quibus maiestatem eius htteris nostris fecimus certiorem. Datum die, loco et anno, quo supra.