Zala vármegye története. Oklevéltár 1. 1024-1363 (Budapest, 1886.)
pariter et habendam. Nos igitur quia predictas undecim mansiones in dicta villa Abraam habitas populos regales et reginales simul cum eorum terris et possessionibus eidem ecclesie Wesprimiensi ex vigore dictorum instrumentorum agnovimus pertinere, et eciam prelibatus Laurencius legitimus procurator predicti domini Luduyci ducis eidem capitulo Wesprimiensi resignavit coram nobis, ideo unacum baronibus et nobilibus regni qui hunc nobiscum pro tribunali consederant, eandem possessionariam porcionem in dicta possessione Abraam habitam, eidem capitulo Wesprimiensi eo iuris titulo et ea plenitudinis quantitate, quemadmodum sibi ex vigore dictorum instrumentorum dinoscitur pertinere, adiudicavimus tenoré preseneium sine preiudicio iuris alieni perpetuo possidendam tenendam et habendam. In cuius rei memóriám perpetuamque firmitatem presentes literas nostras eidem capitulo concessimus privilegiales pendentis sigilli nostri autentici munimine roboratas. Dátum in Wyssegrad, duodecimo die octavarum medii Quadragesime predictarum, anno domini Millesimo trecentesimo tricesimo octavo. Az ép pecsét selymen függ; eredetije a veszprémi kápt. ltárában. Véghely D. 229. A zalacári convent előtt több besenyői nemesek Nagy-Liszkö nevíí birtokot Isabori Jánosnak átengedik. 1338. apr. 14. Nos conventus monasterii sancti Adriani de Zala, memorie commendantes tenoré preseneium significamus quibus expedit universis, quod magister Matheus filius Laurencii unacum Certhul et Demetrio filiis suis, item Petheu Alexander et Stephanus filii Katina, Mese filius Johannis, Petich filius Nicolai, item Nicolaus Andreas Stephanus et Leukus filii Eeche nobiles de Besseneu ex una parte, item magister Johannes filius Dionisii filii Each de Isobor ex altéra, personaliter coram nobis constituti, iidem magister Matheus, Certul et Demetrius filii sui, Peteu Alexander et Stephanus filii Katina, Mese filius Johannis, Petich filius Nicolai, Nicolaus Andreas Stephanus et Leukus filii Eeche prenominati, confessi sunt oraculo vive vocis, quod cum prefatum magistrum filium Dionisii super quandam possessionem Noglizkow vocatam,