Forgó András (szerk.): Az 1712. évi pozsonyi diéta egy ciszterci szerzetes szemével - A Veszprém Megyei Levéltár kiadványai 32. (Pannonhalma-Veszprém, 2013)

Hermann Engelbert atyának, a főtisztelendő Flórián velehradi apát úr teljhatalmú követének feljegyezései és megfigyelései a Pozsonyban tartott magyarországi országgyűlésről, továbbá VI. Károly úr 1812. évi koronázásáról (Szemelvények) Fordította Hajdú Vera, Hende Fanni és Szádoczki Bálint. Magyarázó jegyzetekkel ellátta Forgó András

I

Acta et observata <XXX>

usurpata vel etiam divendita (incautis et illegitimis emptoribus ad suos evictores remissis) statim, et eo facto reponere et restituere, eundemque vigore etiam benignarum protectionalium in cunctis bonis Abbatialibus, contra violentos, et praeter juris viam impetitores et turbatores manutenere debeatis et lene animi gratia in reliquo nostra Caesareo-Regia vobis benigne propensi manentes. Datum in Regia Arce nostra Posoniensi die 27 Maii, anno 1712.

Cum, uti alibi fusius narratum existit, oppidani Pásztenses ad praesentem Generalem Regni Diaetam exmissi, apud Status et Ordines praetenderent, ut Suam apud Majestatem Caesareo-Regiam interponerent interventionem, quatenus eadem Majestas Sua antiqua confirmare dignaretur privilegia, vigore quorum adinstar Budae et aliarum Regiarum liberarum Civitatum exempti haberentur, iisdemque gauderent praerogativis. Ideoque, ne jura nostra negligere videremur, ego sequens apposui protestationem, quam Reverendissimus Dominus [p. 167.] Magnifico Domino Personali, utpote Tabulae Judiciariae Regio Locumtenenti die 7 Junii porrexit:

Inclyti Regni Proceres, Caeterique Domini Status et Ordines Domini Domini gratiosissimi.

Relatum mihi est, quod Judex ac universa Communitas oppidi Pásztó Comitatus Hevesiensis, per quaedam, penes Inclytum Diaetalem Dominorum Statuum Conventum producta documenta literaria evincere ac probare adnitatur, sese non duntaxat ab omni subjectionis onere totaliter esse immunem, verum etiam pari cum Liberis ac Regiis urbibus praerogativa, exemptione et libertate gaudere.

Siquidem vero praefata memoratorum Pásztensium oppidanorum instantia praetensaque libertas, imprimis universo Cisterciensi Ordini, cui eodem in loco situata Abbatia Beatae Virginis Mariae de Pásztó nuncupata, dudum lapso anno 1698. vivente adhuc priore possessore Praesbytero Ecclesiastico, Domino nimirum Andrea Zolnay, ab Augustissima condam Caesareo- Regia Majestate Leopoldo primo gloriosae reminiscentiae, jure postliminii restituta, ac interveniente insuper consueta installatione, reincorporata fuit. Deinde etiam mihi, cui rursus, postquam praememoratus praedecessor et possessor e vivis decessisset, eadem Abbatia de Pásztó anno 1702 ab eadem altefata Caesareo-Regia Majestate benigne collata fuit, manifeste injuriosa ac praejudiciosa existit. Et quidem primo ex eo, quod in eodem Pásztensi oppido integra platea Monasterio meo vicina, [p. 168.] et plusquam quinque et viginti domibus consistens non modo liquido jure ad praefatam Abbatiam pertineat, verum etiam praedictus praedecessor meus, usque ad diem obitus sui, semper in quieta possessione fuerit. Secundo insuper in eodem Oppido educillium ordinarium, item molendina bina Monostor et Káposztás nuncupata, decimas itidem ex praememorati oppidi Pásztensis territorio,

267