Mocsáry Sándor szerk.: Természetrajzi Füzetek 18/1-4. (Budapest, 1895)

1-2. szám

excurs. 673), vulgo «radix biennis, fusiformis, simplex vel tandem ramosi­uscula» (Gaud. 1. c.). Caulis strictus, rigide pilosus, ramosus, inferne oppo­site, superne alterne foliatus. Folia pallida vel subglaucescentia, hirtula aut plus-minus glabrata, cordiformia, acuminata, acumine integro, Ulis Alliariae Andrz. similiora, pleraque petiolata, superiora sessilia, subsi­nuato-dentata, dentibus triangularibus remotiusculis, aut remotis, inaequa­libus, muticis. Kacemi axillares et terminales, arrecti-patentes, pilosi; flores inodori, purpureo-violacei, 2 cm. longi, limbo rotundo, circiter 1 cm. lato. Sepala nonnisi duo sub apice comiculata. Siliculis subrotundis aut late ellipticis, basi apiceque rotundatis, aut apice quasi truncatis, 30—45 mm. lg., 25 mm. lt., sœpe hexaspermis, seminibus approximatis, orbiculari-renifor­mibus, fere asquilongis ac latis, 6—8 mm. latis, alato-marginatis. Carpo­phorum demum silicuke tertia parte brevius. Stylo stigmateque magis elon­gate ac in L. rediviva. Subspontaneam inveni ad Ponsal supra Flumen. Tirolis : Monte dei Frati ad Tridentum (MORANDELL in herb. HAYNALD !) Variât : b) L. orbiculata (SCHUR), Enum pl.Transsilv. 1866. p. 64.; L.Corcyraea annua» Echb. Fl. Germ, excurs. p. 673, non DC. ; siliculis nummiformi­bus, orbiculatis. Ex Helvetia (Orsières, Bas Valais, leg. Wolf) vidi in herb. Bsenitzii Europ. no 4048 (1881). c) L. Italica Borb. magis villosa, prsecipue petioli, foliorum pagina in­ferior et inflorescentiae axis ; floribus in apice ramulorum plurimis corym­bosis, speciosis multifiora. Folia in exemplari Haynaldiano omnino alterna, subtus canescentia, sat crebre serrata, serraturis magis argutis, in inferiore parte magis fissis, aut fere biserratis, mucronulatis, superioribus breviter petiolatis. A L. Corcyrsea foliis alternis habitu magis ramoso, multifloro, flori­bus maioribus purpureo-violaceis etc. diversa. Italia; in silvis ad Camaldoli iuxta Neapolim (Aprili 1859, HAYNALD ; L. annua Ten. Syll. plant, vase. fl. Neap. p. 317). d) albiflora DC. 1. c. 282. rara, prsecipue in hortis occurrens. 2. §. Napuligerœ, napulis subterraneis perennantes; foliorum saepis­sime oppositorum dentes insequales, remotiores, haud producti, carpho­phorum abbreviatum, stylus autem magis elongatus; siliculse dilatatae. Flo­res purpureo- aut intense violacei. 2. L. pachyrrhiza Borb. Oesterr. Botan.Zeitschr. 1891. p. 422, radice filipendula pluriennis, glaucescens ; caulis e ramulis subterraneis adscen­dens, paulo magis ac L. annua L. canescens, folia omnia petiolata, etiam superiora breviter stipitata, magis atque crebrius ac in L. annua serrata,

Next

/
Oldalképek
Tartalom