Mocsáry Sándor szerk.: Természetrajzi Füzetek 18/1-4. (Budapest, 1895)
1-2. szám
excurs. 673), vulgo «radix biennis, fusiformis, simplex vel tandem ramosiuscula» (Gaud. 1. c.). Caulis strictus, rigide pilosus, ramosus, inferne opposite, superne alterne foliatus. Folia pallida vel subglaucescentia, hirtula aut plus-minus glabrata, cordiformia, acuminata, acumine integro, Ulis Alliariae Andrz. similiora, pleraque petiolata, superiora sessilia, subsinuato-dentata, dentibus triangularibus remotiusculis, aut remotis, inaequalibus, muticis. Kacemi axillares et terminales, arrecti-patentes, pilosi; flores inodori, purpureo-violacei, 2 cm. longi, limbo rotundo, circiter 1 cm. lato. Sepala nonnisi duo sub apice comiculata. Siliculis subrotundis aut late ellipticis, basi apiceque rotundatis, aut apice quasi truncatis, 30—45 mm. lg., 25 mm. lt., sœpe hexaspermis, seminibus approximatis, orbiculari-reniformibus, fere asquilongis ac latis, 6—8 mm. latis, alato-marginatis. Carpophorum demum silicuke tertia parte brevius. Stylo stigmateque magis elongate ac in L. rediviva. Subspontaneam inveni ad Ponsal supra Flumen. Tirolis : Monte dei Frati ad Tridentum (MORANDELL in herb. HAYNALD !) Variât : b) L. orbiculata (SCHUR), Enum pl.Transsilv. 1866. p. 64.; L.Corcyraea annua» Echb. Fl. Germ, excurs. p. 673, non DC. ; siliculis nummiformibus, orbiculatis. Ex Helvetia (Orsières, Bas Valais, leg. Wolf) vidi in herb. Bsenitzii Europ. no 4048 (1881). c) L. Italica Borb. magis villosa, prsecipue petioli, foliorum pagina inferior et inflorescentiae axis ; floribus in apice ramulorum plurimis corymbosis, speciosis multifiora. Folia in exemplari Haynaldiano omnino alterna, subtus canescentia, sat crebre serrata, serraturis magis argutis, in inferiore parte magis fissis, aut fere biserratis, mucronulatis, superioribus breviter petiolatis. A L. Corcyrsea foliis alternis habitu magis ramoso, multifloro, floribus maioribus purpureo-violaceis etc. diversa. Italia; in silvis ad Camaldoli iuxta Neapolim (Aprili 1859, HAYNALD ; L. annua Ten. Syll. plant, vase. fl. Neap. p. 317). d) albiflora DC. 1. c. 282. rara, prsecipue in hortis occurrens. 2. §. Napuligerœ, napulis subterraneis perennantes; foliorum saepissime oppositorum dentes insequales, remotiores, haud producti, carphophorum abbreviatum, stylus autem magis elongatus; siliculse dilatatae. Flores purpureo- aut intense violacei. 2. L. pachyrrhiza Borb. Oesterr. Botan.Zeitschr. 1891. p. 422, radice filipendula pluriennis, glaucescens ; caulis e ramulis subterraneis adscendens, paulo magis ac L. annua L. canescens, folia omnia petiolata, etiam superiora breviter stipitata, magis atque crebrius ac in L. annua serrata,