Századok – 1910
Értekezések - ÁLDÁSY ANTAL: A magyar országgyűlés követsége V. Lászlóhoz 1452 október havában 554
áldásy a. — a magyar országgyűlés követsége y. lászlóhoz. 561 pressura indicibilis et strictura. Ex post silentio indioto domini Ungari literas regni eorum legationem continentes domino regi presentarunt et officium legationis nobilissime prudentissime regi narraverunt. Quo audito dominus rex regno et eis grates dixit condignas, promisitque ut si superviveret ipsos, ex quo aliis prius eum visitarunt regia vellet benignitate amplecti. Super officio vero legationis eorum consilium habere intenderet et relationem eis dare optatam. Quo facto exierunt ad prandium et tota dies ilia tenta est in magna letitia. Sero autem ad cenam dominis exeuntibus domini palatínus et wayvoda absque scitu dominorum archiepiscopi et episcopi dominum regem ad crastinum diem invitarunt ad prandium in civitatem et hospitium Nicolai wayvode ubi reverentiam et honorem cuilibet homini potuit considei'are et studere magnam et regalem. Sicque totam illam diem duxerunt in gaudio. E contrario illo audito, domini archiepiscopus et episcopus ad feriam quartern dominum regem et omnes con- okt. 12. siliarios suos invitarunt ad prandium et in continenti dominus rex precipue voluntatem domini archiepiscopi facere promisit et venire. Qui, quomodo et qualiter eos hospitarunt, prolixo possit enarrari sermone, maiorem tamen oculi mei numquam viderunt, quamvis et condam dominum Sigismundum imperatorem sepenumero hospitari viderim, sed dico prout considerationi multorum patuit, quod longe magnificentius eum hospitarunt, quam domini palatínus et waywoda, quia bene centum floreni auri fuerunt expositi ad prandium illud. Domini Johannes de Zeecz et Paulus bani de Alsolindwa ante cibum et dapiferum regis per totum prandium transierunt et prius credentiam ipsi fecerunt. Finito itaque prandio cum domino rege omnes domini Ungari curiam ducalem intraverunt et totam illam et sequentes dies continue tenuerunt in tractatibus. Postremo eorum consilia in eo concluserunt ut omnes domini, prelati, barrones, duo quoque potiores de singulis comitatibus regni Ungarie ad octavam festi beati Martini confessoris Nov. 18. Wiennam venirent et transmittantur. Ad quem terminum et locum etiam omnes duces partis superioris ac duo de electoribus sacri imperii cunctique prelati, barrones et potiores regnorum Bohemie et Moravie venirent, ubi ét quando totum negotium domini regis et factum omnium regnorum premissorum ac hominem votive terminaretur. Dominus autem gubernátor vocatus est, et omnes alii cum paucis, vestimentis tamen bene ornatis. Antefati vero domini archiepiscopus, episcopus, palatínus et wayvoda personaliter regi prestiterunt iuramentum temporale, ut si ceteri terminum et locum ad predictos non ascenderent, ipsi modis omnibus Wiennam venirent. Dominus autem autem rex obtulit se in continenti Wngariam descensurum, dummodo Posoniense, Wyssegradiense et Budense castra et alia iura regalia sibi effective resignentur ad manus, quibus ipse mandaverit, scilicet Ungarorum. Sabbato vero sumpto gentaculo omnes domini Okt. 14 dominum regem adierunt, habitaque licentia versus patriam gressus eorum, sed sub quodam parvo timore sumpto ex parte imperatoris direxerunt, quos regia maiestas de civitate per bonum spatium secuta fuit et in regio favore eos a se dimisit. Illo quoque die domini pernoctarunt in Fysamond okt. 14. et sequenti die dominica in Kwkcze, et sic domino opitulante domini Ungari Okt. 15. optata cum relatione ad regnum nativum ipsorum Ungarie consequenterque domos ipsorum pervenerunt. Dominus Paulus bani de Alsolindwa gladium aureum extra Castrum fert ante dominum regem, prout ferebat ante dominum imperatorem. Cuncti autem domini dominum regem duobus, alyos vero dominos videlicet comités Cilie, Sunnperg et Aytczinger uno equis quilibet per se, electi vero similiter duobus equis munerarunt et argenteria plura regi obtullerunt. Rex autem ipse est puer pulcherimus, formosus et futura врез precipue Ungarorum in eo elucet optima. Qui barbam Demetri de Zonda alias de Zagorhida in captivitate domini gubernatoris nutritam SZÁZADOK. 1910. VII. FÜZET. 39
