B. Papp szerk.: Studia Botanica Hungarica 29. 1998 (Budapest, 1999)

Erzberger, Peter: Distribution of Dicranum viride and Dicranum tauricum in Hungary

BOROS, Á. (1951): Bryologische Beiträge zur Kenntnis der Flora von Ungarn und der Karpaten. ­Acta Biologica 2: 369^09. BOROS, Á. (1954): Die Rolle der Moose in einigen interessanteren ungarischen Pflanzengesell­schaften. -Angew. Pflanzensoz. Festschr. Aichinger 2: 346-353. BOROS, Á. (1968): Bryogeographie und Bryoflora Ungarns. - Akadémiai Kiadó, Budapest, 466 pp. BOROS, Á. and VAJDA, L. (1952): Ergänzungen zur Moosflora der Umgebung von Budapest und des Buda-Pilisgebirges. -Annis hist.-nat. Mus. natn. Hung. 3: 47-77. BOROS, Á. and VAJDA, L. (1955): Für die Flora Ungarns neue und interessante Moose. - Annls hist.-nat. Mus. natn. Hung. 6: 155-165. BOROS, Á. and VAJDA, L. (1958): Für die Flora Ungarns neue und interessante Moose II. - Annls hist.-nat. Mus. natn. Hung. 9: 93-106. BOROS, Á. and VAJDA, L. (1970): Für die Flora Ungarns neue und interessante Moose. V. - Annls hist.-nat. Mus. natn. Hung. 62: 149-152. BROTHERUS, V. F. (1923): Die Laubmoose Fennoskandias. - Helsinki, 635 pp. BURCK, O. (1947): Die Laubmoose Mitteleuropas.-Abh. senckenb. naturf. Ges. 477: 1-210. BUTTERFASS, TH. (1992): Die Verbreitung von Dicranum tauricum Sap. (Dicranaceae, Bryidae) in Hessen. - Hessische Floristische Briefe 41(3): 33-39. DÜLL, R. (1980): Die Moose (Bryophyta) des Rheinlandes (Nordrhein-Westfalen, Bundesrepublik Deutschland). -Decheniana, Beih. 24: 1-365. DÜLL, R. and MEINUNGER, L. (1989): Deutschlands Moose. - IDH-Verlag, B. Münstereifel, 368 pp. ENROTH, J. (1989): Endangered and rare Finnish mosses II. Dicranum viride and Orthodicranum tauricum (Dicranaceae). - Mem. Soc. Fauna Flora Fennica 65: 23-28. FRAHM, J.-P. and FREY, W. (1992): Moosflora. - 3rd ed., Ulmer, Stuttgart, 528 pp. FREY, W., FRAHM, J.-P., FISCHER, E. and LOBIN, W. (1995): Die Moos- und Farnpflanzen Europas. - Kleine Kryptogamenflora, Bd. IV, Stuttgart, Jena, New York, 426 pp. HEGEWALD, E. (1969): Kleine Beiträge zur Laubmoosflora von Berlin. - Verh. Bot. Ver. Prov. Brandenburg 106: 22-23. HEGEWALD, E. (1972a): Dicranum tauricum Sap. I. Die Verbreitung in der Bundesrepublik Deutschland und angrenzenden Gebieten. - Herzogia 2: 335-348. HEGEWALD, E. (1972Ô): Über das Vorkommen der Laubmoose Dicranum tauricum und Dicranum viride in Nordrhein-Westfalen. - Dortmunder Beitr. Landeskunde, Naturwiss. Mitt. 6: 35-44. HEGEWALD, E. (1991a): Die Verbreitung von Dicranum tauricum in Nordeuropa. - Lindbergia 17: 83-85. HEGEWALD, E. (19916): Zur Anatomie der Blättchenrippe von Dicranum tauricum Sap. -J. Hattori Bot. Lab. 69: 117-119. JAKAB, G. (1997a): Egy újabb ősláp a Nyírségben: A piricsei Júlia-liget botanikai értékei II. (Mohák-Bryophyta). - Kitaibelia 2: 46-50. JAKAB, G. (19976): A Nyírség mohaflórája I. (Florisztikai rész). - Kitaibelia 2(2): 148-159. JAKAB, G. (1998): A Nyírség mohaflórája II. (Biogeográfiai rész). - Kitaibelia 3(1): 137-149. KLAWITTER, J. (1984): Zur Ausbreitung zweier Laubmoose, Orthodontium lineare und Dicranum tauricum, in Berlin (West). - Verh. Berl. Bot. Ver. 2: 57-59. LlMPRlCHT, K. G. (1889): Die Laubmoose Deutschlands, Dicranum. - In: RABENHORST' s Krypto­gamenflora von Deutschland, Österreich und der Schweiz 4, 2. ed., Leipzig, I: 339-343. MAIER, E. (1997): Schlüssel zu den Arten der Gattung Kiaeria in den mitteleuropäischen Gebirgs­zügen. -Meylania 12: 21-26. MAIER, E. and GEISSLER, P. (1995): Grimmia in Mitteleuropa: Ein Bestimmungsschlüssel. - Herzo­gia 11: 1-80. MARSTALLER, R. (1983): Zur Soziologie von Dicranum tauricum Sap. 10. Beitrag zur Moosvegeta­tion Thüringens. -Hercynia, N.F. 20: 89-98.

Next

/
Oldalképek
Tartalom