Szily János: Instructio venerabilis cleri dioecesis Sabariensis (Szombathely, 1855)

15

digne ambulaveritis vocatione, qua vocati estis, cum omni humilitate, et mansuetudine. Ephes. 4. v. i. 2. Deus enim mansuetos mirabilium suorum operum adjutores deligere, et per hos gloriam suam, et salutem animarum mirifice promovere consuevit. Hac de causa Christus Dominus, cum ipse tota vita sua mansuetissimum agnum se exhibuerit, tum suos Discipulos sicut ores in medio luporum mittere voluit, Math. 10. v. 16. ut prudentiam quidem serpentis, simplicitatem autem columbae imitantes, diuturna sua patientia lupos vincerent, et lenitate in agnos transformarent. Propterea gentium Apostolus praecepit quidem, 2. Tim. 4. v. 2. ut praedicemus verbum, instemus opportune, importune, arguamus, obsecremus, et increpemus, verum in omni patientia, et doctrina. Sciebat nimirum maximus animarum magister, quod sicut longanimitate, et mansuetudine animae lucrifiunt, ita impatientia, et nimia severitate perdantur. Certe ut S. Hier, ait super Epist. ad Tim. Nihil est foedius Praeceptore furioso, qui cum debeat esse mansuetus, et humilis ad omnes, ex diverso torvo vultu, rugata fronte, trementibus labiis, e/fruenatis superciliis, facie inter pallorem, etruborem curiata clamorem perstrepitat, et errantes non tam a bono retrahit, quam ad malum sua saevitia praecipitat. Quapropter dilecti in Christo Fratres et Filii! cum eodem Doelore gentium vos commonemus: Gal. 6. n. 1. ut, si praeoccupatus fuerit homo in aliquo delicto, vos, qui spirituales estis, hujusmodi instruite in spiritu lenitatis, considerantes vos ipsos, ne et vos lentemini.

CAPUT VIII.

De innocenti, et casta Clericorum Conversatione.

Cum Clerici ex instituto suo cum omnis generis, sexus, et aetatis hominibus nonnunquam conversari debeant, hanc conversandi regulam cunctis proponimus, ut nunquam conversationem praesertim cum saecularibus suscipiant, nisi dum vel obligatio officii exigit, vel charitas, aut urbanitas suadet. Sicut enim ii, qui assiduo conversantur, ac turbis, et negotiis se miscent, ex nimia familiaritate aestimationem, et auctoritatem perdunt, ita qui se instar Anachoretarum recludunt, et quaelibet consortia, etiam honestissima, fugiunt, aliorum erga se amorem, et fiduciam imminuunt. Quare ita vitae suae rationem instituant, ut exemplum, sint fidelium in verbo, in conversatione, in charitate, in fide, in castitate. 1. Tim. 4. v. 12. Cauti sint inprimis in conversatione mulierum, ne quam primum ex necessitate, vel humanitate ineunt, deinde iu sensuali-