Szily János: Instructio venerabilis cleri dioecesis Sabariensis (Szombathely, 1884)

27 operari. Quod his difficile, idem viro animarum cura oc­cupato longe difficilius est ob specialia muneris pasto­ralis adjuncta, et frequentes scopulos, quos ille cum se­­culo, iam officio ductus, jam fraternae charitis stimulo permotus — etsi ad tempus solum — conversando of­fendit adeout juste metuat, necum aliis praedica­verit, mediaque salutis distribuerit, ipse reprobus efficiatur. S. Exercitiis vacare oportet etiam fine reparandorum defectuum, quos sacerdos ferme quo­tidie contrahit ; sollicitam etenim, et indefessam su­am curam aliis impertiendo, crebro seipsum negli­­gere cogitur ; praeterea non raro evenit, ut anima­rum pastor viam salutis fidelibus demonstret, quin ille pro se viam Domini paret ; horrendum inferni statum describat, quin ipsémét salutari timore affi­ciatur ; de morte loquatur, quin eandem ob instans judicium pertimescat ; peccatum fugiendum doceat, quin ipse illud odio prosequatur. Ita est dilectissimi! imbecillitas fragilitasque,quas in aliis observamus, pro­priae nostrae imbecillitatis conscientiam in nobis supprimere solet, debilitareque conceptum fide da­tum de turpitudine peccati ; quo non difficulter ac­cidit, ut accumuletur thesaurus irae oculis mentis obvelatis. Haec inter adjuncta confugere oportet in s. solitudinem, sive ad S. Exercitia, ub' uberrima, et efficacissima adinvenire licet remedia , contra mundi virus, et media defectus praeattactos supplendi, lapsus reparandi, vulneraque per peccatum animae illata sanandi. Qui enim in hac s. solitudine cum Ezechia Rege ad Dominum clamaverit : „Recogitabo Tibi omnes annos meos in amaritudine animae meae.“ Isai 38. 15. iste liberabitur, sanabitur, et ad omne bonum reperatus de morte spirituali resurget, atque

Next

/
Oldalképek
Tartalom