Püspöki körlevelek 1907 (Szombathely, 1908)

19 et in divini materiam translata. Quamobrem poscenti ulte­rius, an Christus vera patrarit miracula vereque futura prae­senserit, an vere revixerit atque in caelum conscenderit; scientia agnostica abnuet, fides affirmabit; ex hoc tamen nulla erit inter utramque pugna. Nam abnuet alter ut philo­sophus philosophos alloquens, Christum scilicet unice con­templatus secundum realUatem historicam; affirmabit alter ut credens cum credentibus loquutus, Christi vitam spectans prout Herum vivitur a fide et in fide. Ex his tamen fallitur vehementer qui reputet posse opi­nari. fidem et scientiam alteram sub altera nulla penitus ratione esse subiectam. Nam de scientia quidem recte vere­que existimabit; secus autem de fide, quae, non uno tantum sed triplici ex capite, scientiae subiici dicenda est. Primum namque advertere oportet, in facto quovis religioso, detracta divina realitate quamque de illa habet experientiam qui credit, cetera omnia, praesertim vero religiosas formulas, phaenome­norum ambitum minime transgredi, atque ideo cadere sub scientiam. Liceat utique credenti, si volet, de mundo exce­dere ; quamdiu tamen in mundo deget, leges, obtutum, indicia scientiae atque historiae numquam, velit nolit, effugiet. — Praeterea, quamvis dictum est Deum solius fidei esse obie­­ctum, id de divina quidem realitate concedendum est, non tamen de idea Dei. Haec quippe scientiae snbest; quae, dum in ordine, ut aiunt, logico philosophatur, quidquid etiam absolutum est attingit atque ideale. Quocirca philosophia seu scientia cognoscendi de idea Dei ius habet, eamque in sui evolutione moderandi et, si quid extrarium invaserit, corrigendi. Hinc modernistarum effatum: evolutionem reli-

Next

/
Oldalképek
Tartalom