Püspöki körlevelek 1898 (Szombathely, 1899)
8 IV. Utrum pars instructionis „si contrahentes sint vagi, non procedatur ad licentiam contrahendi, nisi doceant per fidem Ordinariorum suorum esse liberos etc.“ non habeat vigorem oh facultatem concessam a S. Sede ad admittendos pro juramento suppletorio vagos et milites, et utrum quoad illos, praeter juramentum suppletorium, exigendae sint etiam publicationes in locis in quibus vagi fuerunt vel militiae adscripti ? Resp. Indultum admittendi ad juramentum suppletorium locum dumtaxat habere quando libertas status aliter legitime probari non potest. V. Utrum, quum deficiant testes, vel isti sufficienter cognoscant personas, ita ut nequeant respondere interrogationibus praescriptis a supracitato decreto, et speciatim interrogationibus sub nn. 9 et 13 contentis, uti ordinarie accidit, possit Epus permittere matrimonium, pro satis habens publicationes in iis locis, in quibus fieri possint, imo et deficientibus iis seu partialiter habeatur uti probatio totalis vel partialis libertatis, relate ad regiones, in quibus fleri nequeunt publicationes, nec testium processus? Resp. Urgendum observantiam instructionis 1. m. Clementis X. sub feria V. 21. augusti 1670 cum adnexis declarationibus datis fer. VI. 24. febr. 1847 et instandum ut parochi diligenter inquirant a contrahentibus testes fide dignos in respectivis locis examinandos. Si tamen id difficulter admodum fieri possit, admitti poterunt in curia loci ubi contrahitur matrimonium testes fide digni, qui status libertatem tempore vagationis concludenter probent; et si Ordinario opportunum videatur admitti etiam potest sponsus ad juramentum suppletorium, constituto tamen ipsum esse fide dignum. In casibus vero particularibus et difficilioribus r. p. D. Episcopus recurrat ad S. Congregationem. Quod si matrimonium adeo urgeat, ut tempus recurrendi non adsit, Episcopus curet concludentes probationes super status libertate prout expediens judicaverit aliter colligere. 1321. sz. De oratoriis Semipublicis. E. S. Congreg. Rituum. Decretum super Oratoriis semipublicis. A Sacra Rituum Congregatione saepe postulatum est, quaenam Oratoria ceu semipublica habenda sint. Constat porro Oratoria publica ea esse, quae auctoritate Ordinarii ad plubicum Dei cultum perpetuo dedicata, benedicta, vel etiam solemniter consecrata, januam habent in via, vel liberum a publica via Fidelibus universum pandunt ingressum. Privata e contra stricto sensu dicuntur Oratoria, quae in privatis aedibus in commodum alicujus personae, vel familiae ex Induito Sanctae Sedis erecta sunt. Quae medium inter haec duo locum tenent, ut nomen ipsum indicat, Oratoria semipublica sunt et vocantur. Ut autem quaelibet ambiguitas circa haec Oratoria amoveatur, Sanctissimus Dominus Noster Leo Papa XIII. ex Sacrorum Rituum Congregatione consulto, statuit et declaravit: Oratoria semipublica ea esse, quae etsi in loco quodammodo privato, vel non absolute publico, auctoritate Ordinarii erecta sunt: commodo tamen non Fidélium omnium nec privatae tantum personae aut familiae, sed alicujus communitatis vel personarum coetus inserviunt. In his omnes, qui sacrosancto Missae Sacrificio intersunt, praecepto audiendi Sacrum satisfacere valent. Hujus generis Oratoria sunt, quae pertinent ad Seminaria et Collegia ecclesiastica; ad pia Instituta et Societates votorum simplicium, aliasque Communitates sub regula sive statutis saltem ab Ordinario approbatis; ad Domus spiritualibus exercitiis addictas; ad Convictus et Hospitia juventuti litteris, scientiis, aut artibus instituendae destinata; ad Nosocomia, Orphanotrophia, necnon ad Arces et Carceres; atque similia Oratoria, in quibus ex instituto, aliquis Christifidelium coetus convenire solet ad audiendam Missam. Quibus adjungi debent Capellae in Coemeterio rite erectae, dummodo in Missae celebratione non iis tantum ad quos pertinent — sed aliis etiam Fidelibus aditus pateat. Voluit autem Sanctitas Sua sarta et tecta jura ac privilegia Oratoriorum, quibus fruuntur Emmi S. R. E. Cardinales. Rmmi Sacrorum Antistites, atque Ordines Congregationesque Regulares. Ac praeterea confirmare dignata
