Püspöki körlevelek 1898 (Szombathely, 1899)
6 Resp.: Arch/episcopus utatur jure suo, prae oculis habita responsione. S. C. Concilii in causa Coloniensi de die 18. Martii 1893.1 Sequenti vera sabbato 12. noverabris ejusdem mensis et anni, in audientia a SS. D. N. Leone Div. Prov. Pp. XIII. R. P. D. Adsessori impertita, SSmus D. N. resolutionem EE. ac RR. Patrum adprobavit et confirmavit. I. Can. .Mancini, S. Ii. et l . Inquis. Not. An sufficiat commoratio materialis sex mensium in aliqua paraecia pro quasi-domicilio, quin habeatur animus ibi tanto tempore permanendi. Officialis Dioecesis N., ad quietem conscientiae suae, et ad normam habendam in casibus similibus, dubium sequens proponit Supremae Congretationi. Anno proxime elapso, vir acatholicus et puella catholica, uterque oriundus ex Roumania, ubi domicilium habent, postquam per duo vel tres annos varia itinera susceperint, quin domum reversi sint, in civitatem N. venerunt. Proposuerant ibi commorari per tres menses, et domum ad habitandum per spatium trimestre pretio locaverunt. Elapso autem trimestre, cogitaverunt de matrimonio inter se contrahendo. Vir erat liber ad matrimonium contrahendum, puella stabat cum matre vidua et erat pariter libera. Quum vero lex civilis praescribat ut quis per sex menses commoretur in loco ubi vult, matrimonium contrahere, habitationem in civitate praedicta prorogarunt iterum ad tres menses, et mense novembri. quum per sex menses ibi commorati fuerint, Officialem adierunt, dispensationem super impedimento mixtae religionis et licentiam matrimonii celebrandi petierunt. Praedictus Officialis haesit, querendo utrum praefati sponsi acquisiverint quasidomicilium sufficiens ad matrimonium. Equidem per sex menses in dicta civitate commorati fuerant; sed quando illam ingressi erant non sibi proposuerant habitare per majorem partem anni. Elapsis tribus mensibus, cogitaverunt de matrimonio ineundo et iterum proposuerant habitare per tres alios menses tantum ut compleretur spatium semestre requisitum ad matrimonium a lege civili. Deficiente intentione habitandi per majorem anni partem, Officialis, ex consulto peritorum Canonistarum existimavit sponsos non acquisivisse quasi-domicilium in illa civitate, ac proinde se non habere facultatem dispensandi nec licentiam concedendi ad matrimonium contrahendum. Sponsi vero, cum omnia paraverunt ad nuptias, contractum civilem iniverunt et ad aliam regionem profecti sunt. Petit igitur Officialis an non severius egerit in deneganda dispensatione et licentia matrimonii contrahendi, et, grato animi sensu accipiet responsum, quo in futurum ut norma pro casibus similibus uti possit. Feri a IV. die 9. Novembris 1898. In Congregatione Generali coram Emmis ac Rmmis Dnis Cardinalibus in rebus Generalibus habita, proposito suprascripto casu, praehabitoque RR. DD. Consultorum voto, iidem Emmi ac Rmmi Patres respondendum mandarunt: Orator acquiescat; et addatur: Se conferentes in civitatem N. ex alio loco vel paraecia, dummodo ibi commorati fuerint in aliqua paraecia per sex menses, censendas esse 1 S. Congregatio Cone, respondit in dicta causa ad dubia: I. An constet de nullitate matrimoniorum, quae contrahuntur juxta praxim de qua in casu ab Emo Archiepiscopo Coloniensi propositam (i. e. qua Ordinarius parochis oppidorum numerosiorum facultatem generalem delegavit matrimonio assistendi cum facultate sulidelegandi) et quatenus negative: II. An ^supplicandum sit SSmo pro convalidatione ejusdem praxis quoad futurum in casu; Ad I. Negative et ad mentem. Ad II provisum in primo. Haud infrequenter evenit ut quis domicilium habens in una parochia, vult illud transferre in aliam, et de facto in illam sese transfert. Sed quum in priori jam proclamatione factae sint aliaeque formalitates, cupit in eadem contrahere. Parochus autem ignorans mutationem domicilii assistit matrimonio, quod nullum est quia cum animo eligendi domicilium in aliquo loco, suficit unius diei commoratio ut quis subditus sit parochi novi, coram quo non autem priori, contrahi debet. Optime potest Eppus generaliter delegare in hoc casu parochos prioris domicilii sponsorum, ad mentem resolutionis S. C. Cone, in una Colonien. Et ita praxis probata a S. C. Cone, iterum consecratur a S. 0.
