Blaev Guilielmi: Institutio astronomica (Amstelaedami, 1655)
PER TERRAM IMMOBILEM. 43 IL PROBLÉMA. Elevationem FoU asquari latitudini locorum, & cum altit w dine tAiquaibris ejjicere 9 o gradus. E X conftitutione fphasrae obliquas inter caetera , haec duo quoque licet animadverterc. I. Altitudinem Poli aequari diftantias Zenith ab dLquatore , feu ( quod eodem redit) latitudinilocorum. II. Altitudinem JE' quatoris, Poliquc, 90 íimul efrkere gradus ; ac proinde una de 90 gradibus deduda , reiiduum oftendere altitudinem alterius. Primum mechanice per globum ita poteft demonftrari. Vtrumque Polum adjunge horizonti , prout in Iphasra reda , eruntque fine ulla elevatione , & Zenith incidet in iEquatorem : hinc unum Polum ex alterutra parte horizontis attolle, exempli caulà,io gradibus; JEquator ex adverio à Zenith totidem gradibus verfus horizontem deicendet : & quo plus tolletur Polus , plus à Zenith removebitur aequator: ut pateat per hanc operationem, elevationem poli femper aequalem eile diftantias Zenith ab aequatore , feu quod idem eft , latitudini locorum in globo terreftri. Alterum non diflimili ratione è globo cognoicitur. Vbi Polus , exempli gratia, attoUitur íupra horizontem 20 gradibus, iEquinodialis tantundem quoque recedit à Zenith , & diftat ab horizonté gradibus 70: quorum numerorum fumma facit gradus 90. Si Polus elevetur gradibus 60,/Equator 60 quoque gradibus recedit à Zenith , & fupra horizontem attollitur gradibus 30 , qui cum 60, ut ante,conftituunt gradus 90. Atque ita agendum cum caeteris. Mathematice id demonftratur hoc pado. In ichemateadjundoíit meridianus AEPD, horizon AG D, Äquinodiahs G E, Polus elevatus P, Z Zenith, E Z P quadrans circuli ab jEquatore per Zenith ufque ad Polum, ZPD quadrans à Zenith per Polum ulqucad horizontem, Dico juxta primum , PD elevationem
