Heringius Johannes: Tractatus singularis de Molendinis eorumque jure... (Francofurti, Danielem et Dauidem, 1625)

Dardanariís &AEruicatoribus/ Q^xfiruminarein cipiatanimus acrcpu- PeJperanuncverittsMcum C HR1STE mar But fecum, vr perfldus jugum ram mitis ac ntto* t>enigniDuciscxcuflcrrt, non formidet jure Exfimgui lucem nupatiaretuarm Sc cxpaucícat,incredibilis amenrix objecta agite ambulemus,dum hanc lucem habc­vci Yinbra iàltem ? non in luexum fe abjiciat, musme nos obprimant tenebrx. Dum lftarrt ac fqoalorem, dc placando co& dctctgencUs lucem habemus,fidem ei habeamus Sc pro­injurii s anxius? non trepidet, vindicteproui- ximoeharitatem exhrbeamus;vtfiliiluekfi­dus ac fciens,in ipíis ríuctibus amaritudinis ? amus,ceu monet nofter Sotcr, ipíüfima lux non falfa flumina nudat acerbi fluni fletus ? mundi , íob.S.&n. ficque ab eodem fact* Expcllit profeció talcs riuos conceptus do- promiflionis participes in hac fqualida & er­lor, nec ic continent in featebris, quin aim fecta mundi ièneceâ cuadamus , juxta illud: «mpctu cxfiliant, dum princrpem viras fux ac In feneclâ etiam vos geftabo, Sc vfque ad ca­laluris aurhorem , co ipfo ipiritu , iisipfis aitiem ego ponatumsfum.E/i^ő.v.^.Unde mcmbris,quxab illo traxir, vitro lxiiflè ie ac dclpcxiife reminifcifur; dum fordes, in quib» voluracunadípiciracccenura, deccprusei­'orejkdudushbidinc, auaritia & inanibus cuds. Beatus quem ípma hxc tkaculeuspoft deUctum pűgit! Et res cft optima,obuia, nec fumtuoia. Non cnim diftkulter paiabilis di­^iti,paupcri,miniitro,domi'io,xqua íbrte , parieffectu , defuper ad votum xgrcrantís, *Utcjus,in quo vitium. Rcdcat igitur ad cü amorncccflceft, cui iùbtrattiis: communi­ât proximo, qux debentur : cœleftis fucci,quoaniuii viunnt,inuicem fibiporri­£ant calicem : adfumant hbentcr wrbi diui­nifuauiifimam ambroiiam. Sin iccus fecc­*j n t , ht u qux pœnx tk mala à rergo abfque etiam nonnemo in eamdem fententiam ita piefatun Iteu mihi cum vaßiperagro latißir*amttm% Mccriia,quàmfanctt eßportio parua gregit l TüUJfuiti tenebru verfatur,& Apbriea coecat Tot magno? olim quapepererevtros. Vix nunc extremis Europa inßritbm boret Grexpnts & rar am fentit egenus opem* Kunc mgratcdati iam deßtee munero verbo, Sera quidem talespecm, fei ampbt mattet­Qux cum melius intclligi nequeant i qua * iî t à iiti famr<juc corpus ipfixm macérante tandem exordiar : en plurimas ejus ípcacs ícparatim adferam , vrmminens ccnücibus dubio lnmincnt vllo ! vr quoque hunciaiu- noftris c-lomiras modis omnibus, «tebitisq» animum aiumx fuccum abumque fimul remediiseuitetur , homines ingenioíillimc nequam coerceantur, acoculisquaii adipi­ciant pi cximomm,iualque ab'quando mife­rias. De iiti quidem f pauciflîmaxonpoiLi- 9$ bo; quiafaciiius tolerariporeft; imo mcdiis varus roIIi,aut fdtem Icuaii : fames veió cre­bnusingniitj&acerbiusgraflatur, ôc zàcà plcncfubmoucriautmitigarineqiut ; cùm *os:hincadScprentiionem. qui hujus Uni- vcntei aitribirsearcat,r4ec tot media iintob­Uer üextremus cftangiiIus,i.c.adnosGcrma- uia. Ä0S » tk fic propemodum curfum fuum ab- Principle vrif fîmes pro mendicitate fre- 5 * *°l'iit. Quoniam iraque,vt Mantuanuscanit quenrer vfurpatur , teile Camerario ceeu.z, ed. med.'<iß.cap...pag s 12.&f ebrieratem fbrrunae Omnia habeunt, vttttxcfm Solerecedit\ dixk Petrus Rouerius apud Thomam Lan­* cx Philippi Mclancndionis crlato , in tft~ mim in c multat.p.m. 4 27. ita etiam litis voca­&**u*u bulum ad varia xariofque transiatur ftoftra ingratitudinc amittamus. Nouimus Si cnim,q Uut i f vcibicriam diuinifamcm îm­n eturPropheta Arnos d. i.8. Mi. Cujus ifte 5? folus tmiraculofusmccommoncfacirmo­gieíTis Euangclii-, quodex Oriente , id cft, Judxapiog-clliim cft in Meridiem , id cft, Crxciam :ïnde ad Ocadcntcm, i. c. ad Latv-

Next

/
Oldalképek
Tartalom