Revista Catolica, 1905 (6. évfolyam, 18-24. szám)

1905-02-15 / 18-20. szám

REVISTA CATOLICA.

298

mult ca ori cänd. Dar ce rost avea induio^area aceea a lui ? Cine l’a mai väzut vr’odalä a?a ?

Afarä era o noapte plinä de vinturi mari. Dar era senin ? Ri ochii de luminä, aprin§i pe täria albasträ, aveau sträluciri de argint. Satui durmia adinc, iar pädurea de pomi ln care era inmormäntat, stau sä-§i despic ramurile incärcate. — Afarä pe cämp vintul urla ?i mai infiorätor. Girezile mari de grlu, puse rarä una dela alta, stau tapene, ca ne§te ziduri uria?e in furtunä. Mai la o parte cläile mari de fän, se inältau in lumina albä a slelelor ca ne§te trupuri de urias adurmite.

Ri eatä cä de-odatä isbucnirä flacäri mä- nioase, repezi> din toate celea 20 de girezi. Nu peste muH, fum inchis in suluri lungi sä ridica §i din cläile cu fän. — Vintul da suflet aprig focului, §i in cäte-va clipite, avutia asta intreagä se mistuia intr’o mare de flacäri. Griul ars träsnia infiorätor, iar cläiled de fän erau acum grämezi ro§ii, pe cari vintul le inviora §i le pätrundea din ce in ce mai muH. Girezile 'nu erau asa de departe de sat. Dar satui durmia la inceput. — Cänd insä focul isbugni §i in curtile domne^ti, mistuitor in intinderea lui grabnicä, satui tot se puse in picioare ca un singur om.

In curtile Dlui Vilmo§ era o invälmä§alä, nemai pomenitä. — Oamenii näuci, nu ?tiau pe se sä punä mäna.

De-odatä, iatä cä un om cu capul gol, nu- mai in cäinase, cu ochii rätäciti, grozavi, cu pumnii stringi se sbotea prin multime sä pä- trundä in cäsile boere^ti. Dar cänd a fost sä sue gäfäind pridvorul, patru romäni zdraveni, il tihurä in loc.

— »Läsati-me oameni buni. Ce-mitineti drumul. — Apói de-odata, ca de?teptat din somn : »Un drum de pe care numai este reintoarcere, fra- tilor. — Da, färä reintoarcere. De una imi pare räu: cä iacä un pot duce cu mine §i pe puiul acesta de näpircä!« Ri porni din nou, vränd sä scape de brätele de fer ce il tineau. Apoi cäzind zdrobit in jenunchi: »Da fratilor, de unde nu mai este reintoarcere. El mi-a dat numai de-o liträ, §i eu voiam sä-i plätesc cu múlt mai scump.«

Capul dlui Vilmof se ivi speriat, ratäc't la fereastä. Dar numai pe o clipitä.

In curte, brätele multe, dupä ce oamenii i?i venirä in fire, stinserä focul. Cel de afarä insä numai era nici o nädejde sä se mai poatä opri

Pesle cäte-va minute insä doi cai aprigi alergau in sbor spre satui vecin unde erau gen- darmi de cerc. Cäruta era mare, doispräzece in$i ar fi ineäput bine.

Nu mai era nici o indoiatä cä omul acéla aprinsä peste tot locul.

Lelea Anuta i§i smulgea pärul in desnä- däjduirea ce-a cuprins-o. Uneori o cuprindeau furii mari, §i era gata sä-§i faeä singurä sfir§itul. Cänd apoi privirile ei cädeau asupra copiilor ingroziti, i venea sä-i sugrume. Ri chipul vechiu delemn al Maicii Domnului de pe pärete veghea asupra ei. Ri cänd Anuta ceti privirile ei mus- trätoare de astädatä, cuträmurändu-se, cäzn fräntä pe pämintul rece al cäsii.

Cänd se trezi era dimineatä, Dumineca di- mineatä. — Ri pe Ion in dimineata aceea aveau sä-1 dueä. — Färä sä §tie cum, i veni gändul acesta fies: Trebue sä cerce astäzi pentru cea din urmä oarä, sä-1 mai dueä odatä pe Ion la biseric-ä. Isi aducea aminte cä altädatä o asculta. De cänd insä fusese in ora§, §i auzi vorbind pe sträinul acéla de care atit de mult ii povestise de cäte-ori se imbäta, — nu l’a mai putut in- dupleca nici decum sä meargä. Dar de va voi acum

Acum insä o intunecä un alt gänd: Ion e pus sub paza gendarmiior, mai läsa-l-vor acentia sä vie? Dar biserica se deschide des de dimineatä, §i a?a vor putea pleca cu el spre ora§ cät mai ingrabä. Ea merge §i-i va ruga cu la- crimi sä-1 läse.

La inceput paznicii sigurantei publice nu voira sä audä de asa ceva. Dar "nu peste mult, veni §i dl Vilmo?, palid ca moartea.

—- »Puteti sä-1 läsati, numai mergeti doi cu el«. Ri leli Anutä nu i-a zis o singurä vorbä.

Dänescul durmisä putin, dar betia ii särise cu totul. Sta nemi^cat, cä pärea un trunchiu de stejar lovit de träznet. — Ochii plini de o du- rere mare priviau färä tintä. Incetul cu incetul i se de^tepta in inchipuire toalä grozävenia faptei sale.