Revista Catolica, 1905 (6. évfolyam, 18-24. szám)

1905-02-15 / 18-20. szám

REVISTA CATOLICA.

283

stor?i de cäldurä §i de obosalä, se ridicau sä inghitä dintr’o dare pe spate a capului, portia ca grumaji lungi. lnchinärile acum sunt rari, ?i cari sunt !s scurte: frigurile muncii intäritate ii in- coväiau grabnic. Lanul tot pärea cä e luat cu asalt de härnicia nebanä a tiganilor de jumätate beti. Ri crucile dese se in^irau, ca osta^ii ]a ali- neare, si pe celea mai depärtate, colo dupä amiazi, veniau porumbii sälbatici sä ciuguleascä.

0 säptäminä in capät nepotii lui Faraon se imbätarä in fie-care zi, rupindu?i de multe-ori zdrentele in sfada aprinsä, o säptäminä muncirä ca nebunii, a§a cä Sämbätä sara erau negri- vineti, cu ochii holbati, rupti de $ele.

Ri holdele nu se gätarä. Pe säptäminä vii- toare trebuia sä scoatä §i daca feciorilor. Vor fi de toti vr’o doauä suté de oameni, §i apoi cei 25 de tigani incä nu vor sta cu minüe in sin. De alctum de cänd se pomenisä satui sat, daca fläcäilor tot däne§tii o avurä, dacä nu pentru alta, eel putiu cäpätau daruri, ce platiau de 3—4 ori atita.

Noaptea nu mai cäzuse nici roauä, dar a fost destul de rece sub coperi^ul intunecat, bä- tut cu cuie boltite de argint.

Cänd se crepa de ziuä diplele räzimate de pept vuiau pe ulitele satului inare, ce se de?- tepta gräbit din somn. Portitele se deschideau sfioase, ne cräpate incä astäzi, $i copile inbuju- rate. cu iile de zäpadä, cu minecile largi, inflo- rite, sufulcate pänä de-asupra gätului, cu ?ur- tele negre, cu cätrintele värgate, se aräfau in ulitä mirate, ru^inoase, cugeländ fiecare cä ea a e?it mai intäi. Eie se adunä cete-cete, de cäte §ase, de cäte zece, §i rizind sgomotos un ris argintiu de copil, se aprapia de cäsile celea mari de piaträ. Fläcäii in cäme?i lungi, incretite din jos de cingätoare, ori de curaua plinä de bumbi lucitori, in itari strimti, albi ca laptele, se legänau mändri in mersul lor märet, cu päläriile impänate. puse pe-o ureche.

Inaintea portii mari de stejar se adunaserä acuma multi. Dar mai trebuiau sä vie incä; vre-o cäte-va ceteri ii chemau mereu, ia doauä, Spiridu? bätrinul §i cu nepotul säu Peticutä i§i rupeau coardele aci la poartä. Jocul se intinsä ca la ospetele bogate. Bätrinii §i bätrinele de prin

vecini, §i toti vecinii cari erau incä pe-acasä e?irä in portitä, ?i nu se mai säturau privind ti- neretul acesta sänätos ?i vesel. Copila^ii gazdei in pridvor sä suirä pe scäunai-se sä vadä peste poartä. In curind insä poarta se deschise, ?i multimea veselä täbäri in curte. Adeveratul joc numai aci incepu. Toti trebuiau sä se’nvirtä citumi decit, §i dérbedeii cei mai mari.

Judele fläcäilor, dupä ce sä potoli jocul ceru dela Dumnezeu sänätate si imbelsugare, cä el multä are, sä fie ziua de azi, zi seninä cu luminä ; lucrul sä sporiascä, holda sä snopiascä crucile sä creascä. Ri sä mai- fi ziua de azi: zi de bucurie, 'zi de fericiri, de cämtäri duioase cu zine frumoase, de jocuri alese cu mindre cräiese Ri in sfirsit: cäträ gazda mare avem o rugare: grabnic sä ne dai vin de noauä ai, numai sä- gustäm si’ndatä plecäm.

Badea Ion de mult era cu felea in pridvor. Cite-un pähärel h fie-care, la vre-o fatä mai ru§inoasä §i doauä, ?i apoi la drum bäieti’cä ne- apucä amiaza. Mäncarea a^tepta afarä la camp pentru astä dimineatä. Amiaza va veni ea proa- spätä cänd ie vremea: cind clopotul cel mare al sa^ilor va face: boanc-boanc se va ivi §i mäncarea in deal.

Pänä la lan mai fäcurä citeva popasuri sä se mai stimpere cei ce veniau tot sältänd pe drum. Cind au ajuns tiganii asudarä, iar crama : Spirido§ bätrinul gifäiä. Totu^i inainte de a se aseza la infruptare, trebuirä sä mai tropote incä odatä pämintul, §i dupä mäncare sä-1 mai bätuceascä odatä. Apoi cu totii se incle^tarä la lucru. Fetele cu iile si surtele sufulcate, se in- ^iruirä ca un lamt inflorit. Secerile rätezau, ?uerau, sträluceau in soare, ?i trupurile tinere fragede pätrundea in lau. Mlädioase apoi, cu mi?cäri de pisicä sä intorceau sä punä in snop mänunchiurile grele. Feciorii unii secerau, altii legau si clädeau, fie-care dupä aceea, a cärei ochi l’a adus aici in clacä.

Badea Ion astäzi e foarte vesel. A läsat pe tigani sä-?i inpartä ei vinarsul, iar el toatä ziua nu s’a mi^cat de lingä secerätorii din clacä. Se de$tepta?e in el pare cä märetia strämo§ilor säi $i duhul lor senin §i pacinic. Cum muncesc la el, Doamne, cum muneese la el, aproape tot statu! acum. Cine mai sunt ca Däne?tii, $i eine