Alber, Joannis Nepomuk: Epitome institutionum historiae ecclesiasticae (Agriae, 1826)-90

ores Imperatores efficere conati sint, videlicet argumentis, et ratione Christianos erroris convin­cendo. Hac de causa librum etiam composuerat adversus Christianam Religionem. Neque tamen etiam aliis artibus abstinuit, ad Christianos vel imprudentes, vel illata ipsis necessitate adigere ad se , prout cogitabat, contaminandos supersti­tione gentilium. Sed neque a sangvine Christia­norum se cohibuit, quin dum Antiochiae, illo jubente, corpus S. Babylae Martyris debuissent transferre, eo, quod in translatione illius ceci­nissent : Confundantur omnes , qui adorant scul­ptilia , et qui gloriantur in simulacris suis , ira­tus Diocletiani persecutionem paratus erat su­scitare, nisi Thedori adolescentis, qui primus tormentis erat subjectus, invicta constantia, et tormentorum contemptu fuisset revocatus a suo proposito. Dum expeditionem parasset in Per­sas , amphitheatrum Jerosolymae curavit exstru­endum, facturus sibi spectaculum ex laniatu Episco­porum, monachorum , et omnium Christianorum Jerosolymam incolentium , confecto Persico bel­lo. Gentilibus cum summam dedisset libertatem, isti Juliano connivente, multis in locis immane quantum grassabantur. Georgius pseudo- episcopus (de quo fuit §. 68.) Alexandria hoc tempore, quod irrisioni exposuisset in My- thrae templo ea, quae ethnici illic exercebant ne­fanda, primum ludibrio habitus, postea exustus est: nec tamen ideo martyr docente S. Cypria­no , Martyrem esse non posse, qui in Ecclesia non est. Leges quoque Julianus ejusmodi tulit, quibus opprimerentur Christiani, favoribus autem omnibus cumularentur ethnici. Ipsas etiam scientias docere interdictum fuit ab eo Christia­nis. Inter eos, qui viri celebres maluerint do­ceu­Ab an. I. Aer. Chr. usque ad Sec. IV. 8g

Next

/
Oldalképek
Tartalom