Alber, Joannis Nepomuk: Epitome institutionum historiae ecclesiasticae (Agriae, 1826)-90

Jerosolymae istius dedicationis occasione Eusebius Nicomediensis iterum instituit c o nci li ab ul um , in quo Arium, ejusque socium Euzojum Presbyterum reponunt ad communionem. Ipse deinde tantum cum aliquot Episcopis, quos idoneos judicaverat ad technam adversus Athanasium continuandam, pergit Con- stantinopolim, novum, quod commentus erat, afferens crimen , minatum esse Athanasium, se facturum ne frumentum ex Aegypto subvehatur Constantinopolim. Exarsit Imperator, et Athanasium Treviros in exilium misit. Eadem ratione , et fictis criminibus oppressos Episcopos alios etiam orthodoxos exturbaverat suis Sedibus Eusebius, Arius Alexandria volens Ecclesiam intrare, admissus non est. Ob turbas illic excitatas Arium Constantinus jusserat venire Constantinopolim, cumque denuo exquisivisset ex illo, consentiretne decretis Nicaense Synodi , isque hoc de’ se etiam jure jurando asseverasset , eumdem Arium jussit reponi ad communionem Constanti- nopoli. Alexander ejusdem urbis Episcopus hinc ín summáin animi inciderat anxietatem. Pridie ejus diei, qua Eusebiani parabant Arium inducere in Ecclesiam, iliumque tanquam in triumpho circumduxissent, subitus viscerum dolor ipsum invasit , cumque ad proximam latrinam fugisset, animam una cum visceribus egessit, pag. 4oq.

§. 62. Annus 357. extremus vitae Constantini fuit. Morbo correptus, et primum Heleno- polim, deinde Nicomediam delatus , convocavit Episcopos, et ab his Baptismum petiit, quem iidem ei etiam administrarunt, ac deinde sacrorum Mysteriorum participem fecerunt. Die 22.

MaAb an. I Aer. Chr. usque ad Sec. IV.