Cherrier Miklós János: Institutiones Historiae Ecclesiasticae. Tom.3. (Pestini, 1841) - 21.951c
192 initio Magister dicebatur, verum Hugo do Reval qui Ordini ab anno 1260—1278. praefuit, ejusque successores Supremi Magistri titulum assumscrunt. Cum Latini Palaestina exulare debuissent , reges Cyprii equites 5. Joannis in urbem Limosso receperunt, ut sibi auxiliatrices manus contra subditos Graecos jungerent. Anno 1310. expugnatam insulam Rhodura incoluerunt, eam ultra 200 annos contra Turearum magnam potentiam vindicantes , equites Rhodii compellati. Tandem anno 1522. ad finem vergente Philippus de Villiers Supremus Ordinis Magister, licet maximis viribus resisteret, roa"-namque suorum virtutem bellicam in defendenda insula explicaret, a Solimann p II. superatus insulae deditionem facere coactus est. Ex insula secedentes aliquo tempore Viterbii domiciliati, donec Caroli V. liberalitate anno 1530. Melitam insulam obtinuissent, ea tamen conditione, ut pro defendendo adversus Turearum insultus regno utriusque Siciliae quatuor naves bellicas semper paratas haberent, Hispaniae regi, qui etiam Siciliae imperans erat, velut directo Domino subessent, eidemque in submissionis Vasallicae testimonium, quovis anno falconem mitterent Inde postmodum etiam Melitenses dicti. Equites hos in Hungária quoque exstitisse, eosque prioratus, qui in praeceptoratus dividebantur , tenuisse in Péterffy Concil. Hung. P. II. p. 278* legimus, ubi commemoratur Prior per Hungáriám et Sclavoniam Comes Dubicae, item Prior Castri Auranae in Dalmatia. Praeceptoratus autem seu conventus hujus Ordinis in Hungaiia multos exstitisse ex eodem Péterffyo constat, qui inter alios plures recenset conventum S. Nicolai de Pest; 18. regis Stephani Ac Strigonio; <S. Spiritus supra Budam in suburbio, etc. Quoad Hungáriám vid. Péterffy in Concil. Hung. P. II. p. 278. Ac Melitensibus in genere vid. Renat Aubert. Vertot Histoire des Chevaliers de S. Jean Paris 1726. recus. Amstelod. 1732. V. T. 8. Helyol Gescb. der Ordeus P. III. p. 86. J. C. Beckman Beschr. des ritterl. Johanniter Ordens mit Kupferst. Frkf. 1726. 4. Dell’ origine e instituto del sacro e militare ordine di <S’. Giovunne Battista Ge- rosolom etc. dissert, di Paulo Antonio Paoli Rom. 1781. 4. Mussor is pragmat. Geschieht, der Mönchsord. T. VI, p. 82.)
