Hittudományi Folyóirat 18. (1907)
Dr. Hanuy Ferenc: A parthenogenesis első nyomai az őskeresztény írók műveiben
510 DK. HANDY FERENC. b) Dialogus cum Tryphone Judaeo.1 23. — ... Si enim nec ante Abraham circumcisione nec ante Moysen sabbato, feriis et muneribus opus erat; neque etiam similiter opus est, postquam secundum volun- tatem Patris absque peccato ex Virgine ab Abraham oriunda genitus est Filius Dei Jesus Christus (ovSs vvv ■/.ara t>)v ßovkijv tov Qeoii di%a auctoriaq 2 t ij g ciero ysvovg tov ,/Ißoaau n aqxhkvov yevvciJévra Tlov Oeov J1;aovv Xgiorov xrX.) 3 43. Quemadmodum igitur ab Abrahamo circumcisio, a Moyse autem sabbatum et victimae et munera et feriae incoeperant, atque, ut demonstratum est, ob duritiam cordis populi vestri instituta fuerant, ita ea desinere oportebat in eum, qui secundum voluntatem Patris, ex Virgine generis Abrahae, tribus Juda et stirpis David, genitus est, Filium, Dei Christum; (»dg tov Síd rejg ano tov ytvovg tov ,Aßnauu, xal qivXijg JovSa xal JaßiS II a off tv ov ytvvti&évra Tiov tov &sov XcuoTciv«) qui et lex aeterna et novum testamentum universo mundo praedicabatur adventurus, ut iam allata oracula editus (>xard tt\v tov &eov xal llrtxobg ßouXrjV dnoxvrl&elqr') pro ereden- tibus hominibus et ad daemonum eversionem. Id profecto ex his, quae in omnium oculis geruntur, perspicere potestis. Plurimos enim daemoniis agitatos in toto orbe et in urbe vestra, multi ex nostris Christianis, cum per nomen Jesu Christi sub Pontio Pilato crucifixi adiurarent, ab omnibus aliis adiuratoribus, incantatoribus et veneficiis non sanatos sanaverunt« etc. (Migne, P. Gr. VI. 453—4. has.) 1 Ezen mű koráról fent: az Ápol. I. címével kapcsolatos jegy- zetben szóltam. ״ A. L. Feder (Justins des Märtyrers Lehre von Jesus Christus, Ereib. i. Br. 1906. 173. 1.) a *Sí■{a auaotíag* szavak valószínű értelmét a zsidó rágalmazásra (Pantheros) való vonatkozásban látja, t. i. hogy itt Justinus különösen is kiemelte, hogy Jézusnak szűztől való származása alatt nem házasságon kívüli bűnös viszonyból való származást (ez volt a zsidó rágalom), hanem valóságos szűzi és személyi bűntől ment születést jelent. Szerzőt Feder erről nem tudta meggyőzni; valószínűbbnek tartom azon, Eeder által is említett értelmezési módot, hogy itt Justinus az eredeti bűnre gondolt, amelynek és a vele járó érzéki kívánságnak (concupiscentia) ki kellett zárva lennie Jézus fogantatásánál és épen ezért kellett »szűz- tői« születnie. 3 Migne, i. m. VI. 527—8. has.