Folia Canonica 9. (2006)

STUDIES - Szabolcs Anzelm Szuromi: Canon Law Handbook by Ivo of Chartres

CANON LAW HANDBOOK BY IVO OF CHARTRES 103 from Leo the Great, which are equal with ID 1.4753 and ID. 1.48.54 We can men­tion here, that after fol. 8v, which is the closing page of the first quire, there is a wide strip of parchment, which is the opposite side of fol. 0. Generally, the canons are not numbered; only the authors and the origin are marked with red. But from 38ra until 38vb, we can find roman numerals at the margin from I to XXI. The first numbered canon is: Ut nullus ecclesiam edificet nisi ille cui episcopus lucum designauerit. ex concilio aureliaensi cap. Hi. This rubric contains a summary and also the origin of the canon, which is in Book 3 of ID (3.8) and in Book 2 of IP too (2.6).55 The numbering does not continue on fol. 39ra. If we precisely observe the last words of fol. 38vb and the first words of fol. 39ra, we can see that the text breaks there and the sentence which starts on fol. 53 Si quis autem Epiphaniae festiuitatem (que in suo ordine debito honore ueneranda est) ob hoc estimát priuilegium habere baptismatis, quia hoc quidam putant, quod in eadem die Dominus ad baptismum sancti Iohannis accesserit, sciat illius baptismi aliam gratiam, aliam fuisse rationem, nec ad eandem pertinuisse uirtutem, qua per Spiritum sanctum renascuntur de quibus dicitur: “qui non ex sanguinibus, neque ex uoluntate camis, neque ex uoluntate uiri, sed ex Deo nati sunt.” Dominus enim nullius indigens remissione peccati, nec querens remedium renascendi, sic uoluit baptizari, quomodo et uoluit circumcidi, hostiamque pro emundatione offerri, ut qui factus erat ex muliere (sicut Apostolus ait) fieret sub lege, quam non uenerat soluere, sed inplere et inplendo finire, sicut Apostolus prédicat, dicens: “Finis autem legis Christus ad iusticiam omni credenti.” Baptismi autem sui in se condidit sacramentum, quia in omnibus primatum tenens se docuit esse principium, et tunc regenerationis potenciám sanxit, quando de latere ipsius profluxerunt sanguis redemptionis et aqua baptismatis. Cf. IP 1. 18; Tr 1. 43. 44; D. 4 c. 14 de cons. (Friedberg I. 1366). 54 Cum itaque baptismi sui nichil recordetur qui regenerationis est cupidus, nec alter attestari de eo possit, qui sciat consecratum, nec ille, qui consecratur. Scimus quidem, inexpiabile esse facinus, quociens iuxta hereticorum dogmata contra sanctorum Patrum instituta cogitur aliquis lauacrum, quod regenerandis semel tributum est, bis subire, apostolica reclamante sentencia, que nobis unam predicat in Trinitate deitatem, unam in fide confessionem, unum in baptismate sacramentum. Sed in hoc nichil simile formidatur, quoniam non potest in iterationis crimen uenire quod factum esse nescitur omnino. Atque ideo, quociens persona talis inciderit, solicita primum examinatione discutite, et longo tempore (nisi forte supremus finis inmineat) indagate, utrum nemo penitus sit, qui testimonio suo iuuare possit ignorantiam nescientis, et, cum constiterit, hunc, qui baptismatis indiget sacramento, sola inaniter suspicione prohiberi, accedat intrepidus ad consequendam gratiam, cuius in se nullum scit esse uestigium, nec uereamur huic ianuam salutis aperire, quam numquam docetur ante ingressus. Cf. D. 4 c. 112 (Friedberg I. 1396); JW 319. 55 Nemo ecclesiam edificet anteque duitatis episcopis ueniat et ibidem crucem figat (...); cf. D. 1 c. 9 de cons.: Nemo ecclesiam edificet ante, quam duitatis episcopus ueniat, et ibidem crucem figat, publice atrium designet, et ante prefiniat qui, edificare uult, que ad Iuminaria, et ad custodiam, et stipendia custodum sufficiant, et ostensa donatione sic domum edificet, et post, quam consecrata fuerit, atrium eiusdem ecclesiae sancta aqua conspergat. Friedberg I. 1296.

Next

/
Oldalképek
Tartalom