Szekessy Vilmos (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 53. (Budapest 1961)
Fekete, G., Majer, A. , Tallós, P. , Vida, G. ; Zólyomi, B.: Angaben und Bemerkungen zur Flora und zur Pflanzengeographie des Bakonygebirges
Lycopodium complanatum L. — Ugod („Közbirtokosok erdeje — Vesszőfő" (M. A.) — Zweites Vorkommen im Bakonygebiet. Lycopodium clavatum L. — Ugod („Közbirtokosok erdeje, Vesszőfő, Főnyiladék, Emberfőhegy") — Bedeckt grosse Flächen im Buchenwald. — „Hubertlak" an 3 Stellen. — Auf der Wiese „Szalayséd" und „Forrószobaárok". BakonybéI auf den Wiesen vom „Szárazgerence" und auf der Lichtung „Szarvaspajtakert". Mit der Anpflanzung von Fichten verbreitet es sich auch secundär ! (M. A.) — BakonybéI („Rákos-séd") (T. P. & Gy. D i ó s i). Equisetum fluviatile L. em. Ehrh. — Hárskút auf Sumpfwiese (F. G.) — Iharkiit („Maciárok") (T. P. -M. A.-Á. Boro s.). Equisetum hiemale L. var. \loorei Hook, et Am. — Im Nordwestbakony auf ausgelaugten Böschungen der Täler überall gemein („Somberekséd, Szalayséd, Vörös János-séd, Hamuházi rét" usw. im Ugoder Wald) — Iharkút — Sármás (M. A.) — BakonybéI („Kerteskö, Kerülőhegy") (V. G.). (*) Dryopteris phegopteris (L.) Christens. — Móricháza („Vörös János-séd") — Ugod („Somberekséd") (M. A. Erdészeti Kutatások 1955, p. 74). — BakonybéI („Tisztavízvölgy") (Frau Á. Boros&T. P.). Dryopteris disjuncta (Rupr.) Morton — Pénzeskút-Bakonybél („Belső Égetthegy'') Ajka (der obere Teil vom „Köleskepeárok") (V. G.) — BakonybéI („Tisztavízvölgy") (Á. Boros&T. P.) — An ausgelaugten Böschungen in Buchenwäldern in der Umgebung von Ugod häufig. („Hubertlak, Szalayséd Forrószobaárok, Ingesbikarét, Hamuházirét, Hosszúberki út"). — Wald von „Közbirtokosok" (M. A.) — Farkasgyepű („Csurgókút") (M. A. & F. G.). Dryopteris obtusifolia (Schrank) Schwarz — BakonybéI („Kerülőhegy"), Pénzeskút („BelsőÉgetthegy") (V. G.) — BakonybéI (, Tisztavízvölgy") (A. Boros&T. P.) — Farkasgyepű („Kövespatakvölgy") (F. G.). Dryopteris thelypteris (L.) A. Gray — Während der waldtypologischen Kartierung von Ugod sind zwei grössere Bestände entdeckt worden („Hamuházi sédvölgy, Csapókat") (M. A.) — Fenyőfő, Alnetum im Quellgebiet des „Bánya-ér" (Z. B.). Dryopteris austriaca (Jacq.) Woynar — „Kékhegy" (V. G. apud M. K o m 1 ó d i, BK., 47, 1957, p. 82. Polystichum lonchitis (L.) Roth — BakonybéI („Kerülőhegy") (V. G.) — Am nordöstlichen Abhang vom „Papodtető" (V. G. & B. N á d a i) — Die Entdeckung von 2 neuen Fundorten dieser subalpinen Pflanze ist sehr wichtig und bestärkt die montanen Züge des Zentral-Bakony. — Auf dem „Kerülőhegy" wächst ein einziges Exemplar im Waldgraben eines HainbuchenBuchenwaldes vom Carex pilosa-Typ (V. G., 1953 ; das Exemplar wurde im Jahre 1959 wieder besucht) ; auf dem „Papodtető" unterhalb des Gipfels in etwa 600 m Höhe am Nordostabhang, in einem felsigen Buchenwald vom Mercurialis-Typ wächst auch ein einziges Exemplar (V. G., 1954). — Demgegenüber hat aber G. Vida die von Gy. G a y e r aus „Köleskepeárok" mitgeteilte Angabe mehrere Jahre lang vergebens gesucht. * Polystichum setiferum (Forsk.) Moore ex Woyn. — „Kőrishegy — Kékhegy : Tóth György árok." — „Papodtető" (V. G.) — An der ersten Stelle in grösserer Menge ; P. lobatum gibt es in der Nähe gar nicht. (Ausserdem wachsen an mehreren Stellen des Bakony auch Übergangsformen (P. setiferum — lobatum) ; ihre zytologische Untersuchung ist im Gange — V. G), — Farkasgyepű („Mészkemenceárok") (L. Vajda: H. Musei). — Bakonykoppány („Márványkőárok") im Schluchtwald (F. G.). Phyllitis scolopendrium (L.) Newm. — Ugod („Vörös János-séd, Molnárkútárok, Iharkút — Csolyános völgy" (M. A.) — BakonybéI — Gerencepuszta („Huszárkő, Medvekőhát") (Z. B.). an mehreren Stellen vom „Szarvadárok" (F. G.) — BakonybéI („Gellavölgy") (Á. Boros & M. A. — T. P.) — „Tisztavízvölgy" (T. P.) Bakonykoppány („Márványkőárok ') (F. G.) — Ajka („Köleskepeárok") (V. G.). (*) Asplenium septentrionale (L.) Hoffm. — Ostbakony : Királyszállás („Burokvölgy") (J. Papp) — Die erste Angabe vom eigentlichen Bakonygebiet (P i 11 i t z teilt es vom SomlóBerg mit). Asplenium viride Huds. — Eplény im verlassenen Steinbruch vom „Kis-Ámoshegy" insgesamt 1 Exemplar (V. G.) Ceterach officinarum Lam. et DC. — An den Felsen vom „Odvaskőhát" (S. J ávorka& M. A.) Ophioglossum vulgatum L. — BakonybéI neben „Barátút" auf Waldlichtungen ; „Papodtető" im eschenreichen Hainbuchen-Buchenwald massenhaft, mit gewaltigen (bis 40 — 50 cm hoch wachsenden !) Exemplaren ; „Kabhegy" (V. G.) Botrychium lunaria (L.) Sw. — „Burokvölgy" (j. Papp) Taxus baccata L. — Iharkút („Hajszabarna") Der Förster E. Peng hat einige Exemplare gefunden (Maximalhöhe 1 m). Ihre Ursprünglichkeit daselbst ist fraglich (T. P.)