Pongrácz Sándor (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 31. (Budapest 1938)
Kőfaragó-Gyelnik, V.: Revisio typorum ab auctoribus variis descriptorum III.
NYL. N. W. Himalaya Chini. Dr. SKOLICZKA. no. 484 in coll. KPHB." Lager 4-mal 2 cm groß. Die nackte Zone am Lagerrande ist so breit, daß auf der Unterseite die Rliizinen fast zu fehlen scheinen. Ich konnte nur einen einzigen Faden finden, der sicher eine Rhizine war. Möglich, daß das Lager unglücklicherweise vom Rande eines großen Lagers abgerissen wurde. Übrigens die Beschreibung. — Thallus foliaceus, exisidiosus, lobatus, lobis subrotundatis, plus minusve imbricatis, ad margines sorediosus, sorediis limbiformibus, albidis, granulosis, superne rugoso-inaequalis, opacus, epruinosus, viridescenti-stramineus (sicut in Parmelia caperata), subtus nigrescens, in zona marginali angusta fuscus, sparsissime rhizinosus, reticulato-rugoso-venosus. Medulla alba, K —, C + rubescens, KC + rubescens. Liehen sectionis Subflavescentes VAIN, subsectionis Eciliatae GYEL. 167. Parmelia hypoleia NYL. Syn. Lieh. I. 1860. p. 393. Der Typus liegt im herb. Nyl. (No. 34824). Der Originalwortlaut der Etikette lautet: „19. K ±. P. hypoleia NYL. (crenata). Cap B. Spei GUENZIUS. 34824." Auf einem angeklebten Zettel: „Medulla KOH distincte flavescit. J. HILLMANN. 9. 2. 1934." — Das Exemplar ist zugleich Typus der Parmelia hypoleia f. crenata NYL. apud HUE in Nouv. Arch, du Museum ser. 3. vol. IL 1890. p. 290. Thallus typice foliaceus, esorediosus, exisidiosus, lobatus, lobis varie latis, sinuato-ramosis, apieibus truncatis vel subacuminatis, elinearibus, subimbricatis, lobis adventivis deficientibus, superne pallide conspersa viridis, glaber, opacus, reticulatim vel subreticulatim albo-signatus, signis non elevatis, versus centrum transversiin rimosus, subtus niger, sparse rhizinosus (non erhizinosus!), rhizinis nigris, crassis. Apothecia superficialia, sessilia, parmelioidea, usque ad 5 mm magna, marginibus thallinis sat crassis, thallo concoloribus, große crenatis, discis badiis, levibus, epruinosis. Medulla alba, C —, K + flavescens dein pallide fulvescens, KC + rubescens. Liehen sectionis Xanthoparmeliae VAIN. — Similis Parmeliae subconspersae NYL. sed thallus superne non laevigatus, sed subreticulatim albosignatus. 168. Parmelia hypoleia f. crenata NYL. apud HUE in Nouv. Archiv, du Museum ser. 3. vol. II. 1890. p. 290. Siehe unter Parmelia hypoleia NYL., NO. 167 dieser Abhandlung. A. ZAHLBR. (in Cat. Lieh. Univ. VI. 1930. p. 138) gibt als Originalzitat NYLANDERS Syn Lieh. I. 1860. p. 393. an. Trotz sorgfältigstem Nachforschen konnte ich am zitierten Orte keine Form „crenata" beschrieben finden.