Zsivny Viktor (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 30. (Budapest 1936)
Jávorka, S.: Kitaibel herbáriuma. V.
tore Schmidt (No 149) [triloba • — hederifolia], latifoliae varietas? foliis angustioribus, ovato oblongis, , incisoserratis (No 124) [dentata Schm.]; an etiam latifolia foliis ferme pinnatifidis tomento albentibus. — 807 [Wolny] (No 140) [dentata]; — latifolia? foliis laciniato-dentatis — 807 [Wolny] (No 141) [dentata]; latifolia ? fol. pilosior. — 807 [Wolny] (No 142) fteucrium L.J; latifolia In dumetis Budae, in Syrmio (No 142. b ) [teucriumj; latifolia ? Wolny ad vineas Syrmii (No 142. d ) [teucriumj; latifolia — Wolny (No 142.°) [teucriumj; latifolia (No 143) [teucriumj; — latifolia E Cottu Sümegh (VI. No 21) [Teucriumj; — latifolia v. Szüts. (VI. No 33) [teucriumj; — latifolia (VI. No 66) [teucriumj; [1. még urticaefoliaj. longifolia ? — In collibus et insula ad Karlovic — Wolny (No 46. a ) [spicata L.J; longifolia [= maritima L.] secundum Willdenow, sed folia non sunt acuminata: reliqua autem et speeimina Mygindi conveniunt, uti et quae Miller (in suo diet, n. 3) de V. longifolia dicit;certe huic folia latiora sunt, quam alteri nostrae in humidis crescenti, quae ut longifolia sit, folia pollicem lata habere: deberet secundum mox citatum auctorem. Adtulit Kittel cum aliis e Cttu Castriferrei. Secundum Host est V. spicata (No 58) [spicata f. dentata Öelak.J; longifolia ex horto (No 61,66); longifolia A Schmidt auctore Florae bohemicae. Haec foliis oppositis, brevioribus, minus profunde serratis, longius petiolatis a nostrate in humidis crescente differt, eeterum simillima (No 62); longifolia (!) maritima? ex Szitnya 807 a Wolny (No 63) ; longifolia secundum Hedwig et Willdenow. E Syrmio a Buday (No 64); longifolia E Syrmio (No 67); longifolia saltern ex definitione Willd. (No 77) ; — [longifolia L.J Fol. cordato oblongis, duplicato inaequaliter serratis. Im Walde beim Kloster 807 — a Wol ny (No 82); longifolia sec. Host, V. spuria sec Willden. Ad Erdőd in Szathmariensi Cttu, in sylva depressa locis subapricis inventa. Huic simillimam Mygind in suo herbario habet nomine V. maritimae et notât, hanc atque spurium vix diferre. Linnaeus maritimam in macris apricis maritimis habitare dicit; haec autem in humidis herbidis ac fertilibus locis reperitur. In FL suec. 2. no. 9. ad V. longifoliam notât, maritimam folia lineari.a et fibrillosa praesertim subtus, habere, quorum illud quidem cum nostra convenit, sed minime posterior qualitas. In Flor, suec. 2. p. 4 plane in fissuris saxorum, aridis, macris, apri-