Jávorka Sándor - Soós Lajos (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 29. (Budapest 1933)

Kőfaragó-Gyelnik, V.: Revisio typorum ab auctoribus variis descriptorum I.

et margines ihallini apotheciorum lobulato-crenati. Es wird also heiBen: Parmelia samoensis A. ZAHLBR. 1. c. typus: laciniae thalli non imbricatae. Margines thallini apotheciorum lobulato-crenati. — var. flavescentireagens (Parmelia flavescentireagens GYEL. in FEDDE, Repert. XXXVI. 1934. p. 266) GYELNIK n. comb.: laciniae thalli imbricatae. Margines thallini apotheciorum integri vel subintegri. 93. Parmelia Schenckiana MtJLL. ARG. in Flora 1888. p. 529. — Der Typus liegt im herb. MULL. ARG. Der Originalwortlaut der Etikette lautet: ,,Laciniae in saxo adplanatae, modis magis turgid. s. P. congruenti, magis flav. et minus divisa. Parmelia Schenckiana MtiLL. ARG. L. B. n. 1586. Obib, in der Nahe der Oranje River, GroB Namaland, Afr. occid. A. SCHENCK n. 542. comm. Dr. SCHINZ 1888." Thallus subcrustaceus, lobatus, lobis ad apices rotundatis, 0.5—4 mm latis, superne levis, flavo-viridescens, exisidiosus, esorediosus, subopacus, subtus nigrescens, rhizinosus. Apothecia juniora. Me­didla alba C —, K -f- lutescens, KC + rosea. Lichen sectionis Xan­thoparmeliae VAIN. Lagerlappen der Unterlage angepreflt, quer rissig, so daf? das Lager areoliert aussieht. Sie steht der Parmelia subconspersa NYL. nahe, nur im Habitus sind Unterschiede. Wahrend Parmelia sub­conspersa das Aussehen einer typischen Parmelia conspersa hat, hat Parmelia Schenckiana MULL. ARG. ein mehr Squamaria-artiges Aus­sehen. Das Exemplar ist zu winzig um einen endgiiltigcs Bild von ihm zu gewinnen. Wenn man sie nochmals trifft, muB ihre Gestalt genauer beschrieben werden. Der Typus besteht aus Fragmenten, welche man von der Unterlage (Silikat-Gestein) losgetrennt hat. Sie ist mit Parmelia novomexicana GYEL. auch verwandt aber nicht identisch. Die Unterschiede genau zu beschreiben, ist nach den Bruchstiicken des Typus nicht moglich. 94. Parmelia soredians NYL. in Bull. Soc. Linn. Norm. ser. 2. vol. VI. 1872. p. 259. — Der Typus liegt im herb. NYL., no. 34687. Der Originalwortlaut der Etikette lautet: „No. 487. Parmelia soredians NYL. Sur un Cerisier a la Mothe St. Uferay (Deux Sevres). 13 Oct. 1869 ..." Leider konnte ich die oben zitierte Abhandlung NYLANDER'S nicht bekommen und so weiB ich nicht sicher ob die hier besprochene Pflanze der Typus oder ein Kotypus ist.

Next

/
Oldalképek
Tartalom