Jávorka Sándor - Soós Lajos (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 29. (Budapest 1933)

Kőfaragó-Gyelnik, V.: Revisio typorum ab auctoribus variis descriptorum I.

math.-naturw. Classe K. Akad. Wiss. Wien LXXXYIII. 1911. p. 30. — Der Typus liegt im herb. mus. Wien, no. 5022. Der Originalwort­laut der Etikette lautet: „ Reise nach den Samoa Inseln. 1905. No. 3383. Parmelia Kilaueae (A. ZAHLBR. Insel Hawaii (Sandwich-Inseln). Vulkan Kilaueae ca. 1000 mt. auf Strauchern. 27 April 1905. leg. Dr. K. u. L. RECHINGER." Thallus foliaceus, iteratim dichotome laciniatus, laciniis sinuato­lacinulatis, imbricatis, 1—2—3 mm latis, sat longis, laciniis lacinu­lisque subconniventibus, lacinulis sat longis, superne levis, stra­mineo-viridescens, subopacus, esorediosus, exisidiosus, subtus niger, dense rhizinosus. Sterilis. Medulla alba, C —, KC + rubescens, K + flava deindeque rubescens. — Am Typus findet man nur an einem Flecke wenige Isidien. Diese gehoren aber einer anderen Flechte an oder sind keine wirklichen Isidien vielleicht nur zufal­lige Auswiichse. Parmelia honoluluana GYEL. (in FEDDE, Repert. XXXVI. 1934. p. 267) wird als Form dieser Art gelten. Es wird also heifien: Parmelia Kilaueae A. ZAHLBR. apud RECHING. 1. c. var. honoluluana (Parmelia honoluluana GYEL. 1. c.) GYELNIK n. comb.: laciniis subcontiguis, laciniis lacinulisque conniventibus, lacinulis sat brevibus. Corticola. var. ramicola GYELNIK nom. nov. Syn. Parmelia Kilaueae A. ZAHLBR. apud RECHING. 1. c: laciniis laxe imbricatis, laciniis laci­nulisque subconniventibus, lacinulis sat longis. Ramulicola. 76. Parmelia Lechleri MiJLL. ARG. in Flora 1891. p. 379. — Der Typus liegt im herb. MULL. ARG. Der Originalwortlaut der Etikette lautet: „Parmelia Lechleri MtiLL. ARG. L. B. n. 1656. Paf} der westl. Cordillerenkette von Lampa nach Arequipa. Perou: LECHLER. hb. Kew 1891." Medulla alba, K —, C —, KC —. — Das Exemplar ist zu klein um einen richtigen Eindruck von der Art gewinnen zu kon­nen. Man sieht, d&R es sich hier um eine Xanthoparmelia handelt, obzwar das Exemplar schon fast durchwegs gebraunt ist. Wurde auch zu stark geprefh, so dafi man nicht mehr sicher ihre Gestait erkennen kann. Am besten der \ ergessenheit zu iibergeben. 77. Parmelia limbata var. endococcinea MitLL. ARG. in Flora 1887. p. 318. — Der Typus liegt im herb. MULL. ARG. Der Originalwort­laut der Etikette lautet: „L. 19. a. typ. b. transitus. c. f. endococci­nea. Parmelia limbata LAUR. C. f. endococcinea m. Russel River, Queensland: SAYER. F. V. MUELLER 1886." Thallus lobatus, lobis angustis, ca. 0.5—1 mm latis, subdicho­tomiter ramosis, substrato sat adpressus, subcontiguus, lobis adven-

Next

/
Oldalképek
Tartalom