Jávorka Sándor - Soós Lajos (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 29. (Budapest 1933)

Kőfaragó-Gyelnik, V.: Revisio typorum ab auctoribus variis descriptorum I.

— Similis Parmeliae soredianti NYL. sed medulla rubescens, nou alba. Der richtige Name ist: Parmelia San Miguelii GYEL. in FEDDE, Repert. XXIX. 1931. p. 288. Syn. Parmelia conspersa var. poly­phylla f. sorediosa MiJLL. ARG. 1. c. 54. Parmelia conspersa var. polypliylloides MULL. ARG. in Flora 1883. p. 47. — Der Typus liegt im herb. MULL. ARG. Der Original­wortlaut der Etikette lautet: „Parmelia conspersa v. polyphylloides MilLL. ARG. L. B. 575 (Parmelia conspersa v. hypoclysta NYL. sed angustior). Wie var. polyphylla aber subtus pallida! 118 pr. p. Fowlers Bay, South Australia: RICHARD. F. V. MUELLER 1882." — Es liegen auf ein Papierstiickchen geklebt 4 Stiicke vor. Thallus lobatus, lobis sat angustis, 1.5—3 mm latis, sat brevi­bus, subdichotomiter ramosis, imbricatis, superne viridescens, levis, glaber, subnitidus, subtus pallidus. Isidia sorediaque desunt. Ste­rilis. Medulla rubescens, C —, K + citrina deindeque violacea, KC + rubra. Lichen sectionis Xanthoparmeliae VAIN. Die Pflanze ist identisch mit Parmelia viriduloumbrina v. sorrv­loensis GYEL. in FEDDE, Repert. XXX. 1932. p. 211. Da aber die oben behandelte Form eher beschrieben wurde, wird sie als Art­name, u. zw. Parmelia polyphylloides (Parmelia conspersa var. poly­phylloides MtlLL. ARG. 1. c.) GYELNIK n. comb.; und der Name viriduloumbrina als Form derselben u. zw.; Parmelia polyphylloides f. viriduloumbrina (Parmelia conspersa f. viriduloumbrina GYEL. in Magy. Bot. Lap. 1950. p. 31; Parmelia viriduloumbrina GYEL. in FEDDE, Repert. XXX. 1932. p. 210; Parmelia viriduloumbrina f. umbrina GYEL. 1. c. p. 211) GYELNIK n. comb. gelten. 55. Parmelia conspersa var. polypliylloides f. exasperata MULL. ARG. in Flora 1883. p. 47. — Die zwei Typi liegen im herb. MULL. ARG. 1. Der Originalwortlaut der Etikette lautet: ,,Parmelia con­spersa v. polyphylloides f. exasperata MULL. ARG. Wie var. poly­phylla aber th. subt. pallid. Toowoomba, Queensland: HARTMANN. F. v. MUELLER 1882." — 5 groBere und 1 kleine Exemplare sind auf dem Papierstiick aufgeklebt. Thallus lobatus, lobis sat angustis, ca. 1.5—3 mm latis, discre­tis, convexiusculis, subdichotomiter ramosis, lobis adventivis sparse praesentibus, sat angustis, ca. 1.5—3 mm latis, plus minusve imbri­catis, latere utroque revolventiis, subdichotomiter ramosis, superne viridis, versus centrum fusco-viridis, levis, subnitidus, isidiatus, isidiis thallo concoloribus, cylindricis, sat longis, 0.05—0.1 mm cras­sis, ramosis, subtus pallidus. Soredia desunt. Sterilis. Medulla alba,

Next

/
Oldalképek
Tartalom