Horváth Géza (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 12. (Budapest 1914)

Kertész, K.: Vorarbeiten zu einer Monographie der Notacanthen. XXIII-XXXV

VORARBEITEN ZU EINER MONOGRAPHIE DER N O TA CAN TH EN. 529 1 2. Nemotelus fasciatifrons E. L. ARRIB. « Ç . Niger nitidus ; epistoma modice producto ; antennis super basin ejus insertis ; fronte fascia alba, medio interrupts, ornata ; mesonoto ab­domineque utrinque anguste flavescenti-limbatis; alis limpidis, venis pallide testaceis ; halteribus flavescentibus, basi fusca; pedibus nigris, genibus extense tibiisque anterioribus omnino flavo-testaceis, tarsis flavescenti­albidis. Long. 5 mm.» «Caput nigrum, nitidum, sparsim punctulatum, punctulis brevissime piliferis, pilis flavescentibus; frons lata; epistoma productum, sed fronte multo brevius, subhorizontale, apice obtuso et leviter deorsum incurvo ; frons antice, prope antennas, utrimque triangulo transverso, elongato, eburneo, ornata; antennae piceae, articulo tertio interstitiis segmentorum albido pruinoso, stylo? — (stylus deest) — ; proboscis ut videtur rétracta. Thorax niger, nitidus ubique ut caput punctulatus et villosus ; mesonotum carinula laterali, ab humeris usque ad alas extensa, sordide flavescenti­alba, instructum ; alae limpidae, venis cellulaque subcostali pallide flavo­testaceis, halteres flavescentes, clava albida, basi fusca ; pedes nigro-picei, albido-pubescentes, femorum tibiarumque posticarum apice nec non tibiis anticis et intermediis flavo-testaceis, tarsis flavescenti-albis, unguibus piceis. Abdomen nigrum, nitidum, thorace parcius punctulatum et flavescenti villosulum, segmentis 2—5 utrimque anguste flavescenti-limbatis, ventre segmento secundo macula media, basali, transversa, sordide albida, praedito.» «Aehnlich dem N. niger von Chile, welche Art kürzlich BIGOT (Ann. Soc. Ent, Fr. Sér. 5. IX, p. 233. 3. — 1879) beschrieben hat. Aber diese hat von schalgelber Färbung nur die Basis und die Spitze der Vorder- und Mittelschienen, gleich den Hinterschienen und die Tarsenspitze grau; außerdem findet sich nichts erwähnt von der weisslichen Seitenlinie des Mesonotums und dem gelblichen Bande des Abdomens; Charaktere, die der Autor bei seiner nachfolgenden Species (N. ruficornis) angibt.» (E. L. ARRIBALZAGA in Stettin. Ent. Ztg. XLII. 1881. p. 190—191). A Y Y/f. Dreizehn neue Gnttunffen der Pachyfjastrinae. 1. Abiomyia n. g. Kopf (Fig. 00) halbkugelig, höher als lang (30:17) und breiter als hoch (40:30), vorne convex. Augen nackt, in beiden Geschlechtern durch die breite Stirne getrennt, die beim Männchen ca. xj h, beim Weibchen ca. 14 der Kopf breite einnimmt. Untergesicht rinnenförmig vertieft. Ocellen­höcker in beiden Geschlechtem sehr schwach entwickelt. Schläfenrand Annales Musei Nationalis Hungarici. XII. 34

Next

/
Oldalképek
Tartalom