Horváth Géza (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 12. (Budapest 1914)
Kertész, K.: Vorarbeiten zu einer Monographie der Notacanthen. XXIII-XXXV
VORARBEITEN ZU EINER MONOGRAPHIE DER N O TA CAN TH EN. 529 1 2. Nemotelus fasciatifrons E. L. ARRIB. « Ç . Niger nitidus ; epistoma modice producto ; antennis super basin ejus insertis ; fronte fascia alba, medio interrupts, ornata ; mesonoto abdomineque utrinque anguste flavescenti-limbatis; alis limpidis, venis pallide testaceis ; halteribus flavescentibus, basi fusca; pedibus nigris, genibus extense tibiisque anterioribus omnino flavo-testaceis, tarsis flavescentialbidis. Long. 5 mm.» «Caput nigrum, nitidum, sparsim punctulatum, punctulis brevissime piliferis, pilis flavescentibus; frons lata; epistoma productum, sed fronte multo brevius, subhorizontale, apice obtuso et leviter deorsum incurvo ; frons antice, prope antennas, utrimque triangulo transverso, elongato, eburneo, ornata; antennae piceae, articulo tertio interstitiis segmentorum albido pruinoso, stylo? — (stylus deest) — ; proboscis ut videtur rétracta. Thorax niger, nitidus ubique ut caput punctulatus et villosus ; mesonotum carinula laterali, ab humeris usque ad alas extensa, sordide flavescentialba, instructum ; alae limpidae, venis cellulaque subcostali pallide flavotestaceis, halteres flavescentes, clava albida, basi fusca ; pedes nigro-picei, albido-pubescentes, femorum tibiarumque posticarum apice nec non tibiis anticis et intermediis flavo-testaceis, tarsis flavescenti-albis, unguibus piceis. Abdomen nigrum, nitidum, thorace parcius punctulatum et flavescenti villosulum, segmentis 2—5 utrimque anguste flavescenti-limbatis, ventre segmento secundo macula media, basali, transversa, sordide albida, praedito.» «Aehnlich dem N. niger von Chile, welche Art kürzlich BIGOT (Ann. Soc. Ent, Fr. Sér. 5. IX, p. 233. 3. — 1879) beschrieben hat. Aber diese hat von schalgelber Färbung nur die Basis und die Spitze der Vorder- und Mittelschienen, gleich den Hinterschienen und die Tarsenspitze grau; außerdem findet sich nichts erwähnt von der weisslichen Seitenlinie des Mesonotums und dem gelblichen Bande des Abdomens; Charaktere, die der Autor bei seiner nachfolgenden Species (N. ruficornis) angibt.» (E. L. ARRIBALZAGA in Stettin. Ent. Ztg. XLII. 1881. p. 190—191). A Y Y/f. Dreizehn neue Gnttunffen der Pachyfjastrinae. 1. Abiomyia n. g. Kopf (Fig. 00) halbkugelig, höher als lang (30:17) und breiter als hoch (40:30), vorne convex. Augen nackt, in beiden Geschlechtern durch die breite Stirne getrennt, die beim Männchen ca. xj h, beim Weibchen ca. 14 der Kopf breite einnimmt. Untergesicht rinnenförmig vertieft. Ocellenhöcker in beiden Geschlechtem sehr schwach entwickelt. Schläfenrand Annales Musei Nationalis Hungarici. XII. 34