Horváth Géza (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 9. (Budapest 1911)

Griffini, A.: Nouvi studi diversi Grillacridi del Museo Nazionale di Budapest

NOUVI STUDI SOPEA DIVERSI GRILLACRIDI. 185 tangulis. Clypeus ad apicem pallidior, irregulariter fulvescens ; labrum et mandibulae colore frontis ; palpi pallidi. Antennae articulis 2 basalibus colore frontis, paucis sequentibus eodem colore sed gradatim dilutioribus, caeteris fulvescentibus. Pronotum convexum, nitidum, margine postico truncato, limbato, in medio minime sinuato ; lobis lateralibus posterius valde quam ante­rius altioribus, ideoque margine postico verticali sat alto ; sulcis dorsi ut in specie; sulco V-forrni loborum lateralium bene impresso, sulco postico perparum impresso. Color dorsi pronoti dilute castaneus, in lobos laterales descendons inter ramos sulcorum V-formium. Reliqua pars loborum fulvescens, nebulosa, hoc colore in colorem castaneum dorsi sensim transeunte. Margó anticus et margó posticus dorsi castaneo-fusci. fere atri. Elytra grisescentia subh3 7alina, venis venulisque dilute picescenti­bus, exceptis venis radialibus praecipue basi testaceo-fulvis. Alae sub­hyalinae, venis venulisque fuscescentibus. Pedes ut in specie ; femoribus crassiusculis. Femora postica basi valde inciassata, spin is numero solito et forma solita. Spinae tibiarum posticarum utrinque 0, fortiores, fuscae, basi pallidae. Genicula breviter diluteque picescentia (4 antica fere indistincte). Apex tibiarum posticarum etiam brevissime dilute picescens. Abdomen fulvescens. Ovipositor ut in specie, rectus, longus, sub­tilis, ferrugineus, nitidus, apice acuminatus. Lamina subgenitalis ampla, convexa, praecipue basi fere inflata, apice rotundata. Yarietá dunque notevole, non piu grande degli esemplari soliti della Gr. dilata G IÍLFF., ma présentante dei lineamenti accentuati, una impronta di particolare robustezza, concordante col colore carico del pronoto e particolarmente del capo, e coU'apparire della macchia ocel­lare tanto ben delineata, siminetrica ed evidente, mentre quasi mai, in questa specie, tale macchia è un po' lien distinta. Nota. Il sottogenere Papuogri/Uacris, tutto composto di specie abitanti la Nuova Guinea ed alcune isole vicine, per alcuni caratteri appare segnare il legame fra il gen. Gryllacris ed il genere australiano Epacra HRUNNER, tuttora incomplet ameute noto.

Next

/
Oldalképek
Tartalom