Horváth Géza (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 9. (Budapest 1911)
Griffini, A.: Nouvi studi diversi Grillacridi del Museo Nazionale di Budapest
NOUVI STUDI SOPEA DIVERSI GRILLACRIDI. 187 Gryllacris diluta var. Huoniana m. cf,?. Gr. (Papuogryllacris) sp. G RIFFINI 1909, Studi sopra alc. Grillacr. del Mus. Nazion. di Budapest ; Annales Mus. Nation. Hungarici, "VII, pag. 328—329 et 335. Dei due esemplari del Museo di Budapest, da me brevemente descritti nel 1909 senza assegnarvi nome specifico, rivedo ora la J , inviatami nuovamente in esame, insieme ad un nuovo cf. in ottimo stato, pure proveniente da Simbang, Huon Golf. Questo cf è pure tutto di color testaceo pallido uniforme, e si puô dire che pei principali caratteri di struttura coincide bene coll'altro ; esso è alquanto più grande, ma si noti perö che il suo addome è esteso. Mi decido dunque a considerare questa forma come varietà délia Gr. diluta, e le assegno il nome di var. Huoniana. I tre tipi, appartenenti al Museo di Budapest sono i seguenti : A) Un cf — N.-Guinea : Erima, Astrolabe Bay; Coll. B ÍRÓ 1897. B) Un cf — N.-Guinea: Simbang, Huon Golf; Coll. B ÍRÓ 1899. C) Una $ — N.-Guinea: Simbang, Huon Golf; Coll. B ÍRÓ 1898. Le loro dimensioni principali sono : A B C jongitudo corporis.. „ _ __ mm. 25 30 25-5 « pronoti _ __ « 7 7-5 6-7 « elytrorum _ _ _ « 33 30-4 28 « femorum anticorum _ « 9-7 9-8 9 « femorum posticorum « 17-5 18 16-3 « ovipositoris _ _ _ « — 19 La diagnosi délia varietà potrebbe cosi formularsi : Speciei typicse valde affinis. Corpus totum pallide testaceum, unicolor, leviter crassius, minus compressum. Caput leviter latius, fere orbiculare, fronte eodem modo punctata, fastigio verticis ut in specie. Pronotum interdum brevius, ideoque latius, margine postico leviter sinuato. lobis lateralibus posterius distinctius altioribus. Elytra et aise ut in specie. Pedes ut in specie ; femoribus posticis parte apicali attenuata minus longa et minus angustata. cf. Segmento abdominali dorsali ultimo ut in specie, sed lamina subgenitali breviore et magis transversa, lobo medio longiore et interdum angustiore, apice furcato bilobo, lobulis optime distinctis, divergentibus, apicibus subacutis. $ . Ovipositor circiter ut in specie, sed lamina subgenitali magis ampla, magis convexa, subtus subtota fere inflata, apice rotundata, intégra ; segmento ventrali ultimo prsecipue ad apicem tumidulo.