Fischer Daniel: De terra medicinali Tokayensi... - Wratislaviae, Hubertus, 1732. (S. 0907)
DE TERRA MEDICINA LI TO KAYENS I. 13 rum fpatio abfolutam, nec ad hanc ullam , vel materiam prímám, vei aliam aliquam, quocunque nomine, licet veniat, neceíTariam fuiífe, cum omnia fecundum intentionem maximi Creatorù unice, per potentiífimum fiat , eo ipfo momento fuerunt creata ; nec erat illa omnipotentis artificis , ut prius fibi formaífet materias fimplices, five, ut alii volunt, primas, vel elementa, intendő, fed expreífe in hifloria creationis ex fiat, BEVM creaffe cœlum, & terram. Ex quibus verbis nemo tarn vefanae exiftit mentis , qui crederet, BEVM creaife elementa fua, ex quibus reliqua omnia corpora , ex pofi formavit, quin potius litere fatebitur, cœlum & terram, a BEO , fecundum omnia fua principia conftitutiva, ut compoíita corpora, creata fuiífe. Nulla enim alia exiftit hodie terra , nec aliud cœlum, quam, quod ab initio fuit creatum, licet, in prima creatione, fub initio rudem aliquam maífam, fuiífe eadem corpora, ex eodem facro intelligamus Codice , quae tamen ruditas, 8c inanitas, ut ita loquar , nullum praebere poterit argumentum, quo crederemus, ea fuiífe corpora fimplicia. Haec cum ita iint conftituta, injurius eft Philofophus, dum dicit, ex elementis, creata fuiífe corpora, & rurfus in eadem, ilia, refolvi debere; Hoc enim eft artificem fummum , velle inoperefequi: Latere enim voluit, omnifcius Creator, modum creationis, adeoque etiam nobis non revelavit. Nobis igitur, de hoc opere, non licet e£ fèfolicitos, fed potius idem unice credere & exofculari, Iaudibus excipiendo, exemplo PIORVM , in facro Codice lauâatomm, omnipotentem Creatorem. Nec propterea infcitiae accufabimur, non enim femper eft Philofophi argutari, fed etiam, ubi res rationem noftram tranfcendunt, ignorantiam profiteri. Unde non immerito, in haec verba erumpit, ingenuus, GUNTH. CHRISTOPH. SCHELLHAMMER US, inquiens : Ab fit ut eo tcmeritatis veniam , ut magnaliaBei cum multis fcrutari, modumquequofingula in creatione peraffa funt , ajfequi humana ingénia pojfe , exifiimem ; quit enim cœlefiia illa expandere pofiét, autvellet, quorum permulta, immo forte pleraque tam longe a nobis funt remota, ut ne quidem осиhrum acie, ea pojfimus difccrnere. А г
