Nyelvtudományi Közlemények 46. kötet (1923)
Tanulmányok - Gombocz Zoltán: A magyar őshaza és a nemzeti hagyomány - II. 1
20 GOMBOCZ ZOLTÁN bevallása szerint domokosrendi szerzetesektől hallotta, akik a tatárok betörése előtt jártak azon a vidéken s maguk is mohamedánokká lettek: «Hoc quod dixi deterra Pascatur, scio per fratres predicatores, qui iverunt illuc ante adventum Tartarorum, et ex tunc erant ipsi subjugati a vicinis Vulgáris Saracenis, et plures eorum facti Saraceni. Alia possunt scire per per cronica, quia constat, quod ille provincie post Constantinopolim, que modo dicuntur Bulgária, Blakia, Sclavonia, fuerunt provincie Grecorum ; Hungária sic fűit Pannónia».1 ) Közeleső az a feltevés, hogy JuuÁNnak azokra az eltűnt társaira gondoljunk, akikről ő második jelentésében megemlékezik (1. az idézett DUDÍK féle változat szövegét). Egyébiránt EUBRUQUIS maga is megemlíti, hogy útközben magyar clericusokkal is találkozott.2 ) Alberiats Trium Fontium. AUBRY DE TROIS-FONTAINES, a trois-fontaines-i (Champagne) cisztercita kolostor tagja, 1232—1252 között írta meg világkrónikáját, amely a világ teremtésétől az 1241. évig terjedő eseményeket tárgyalja. Az 1237. év eseményeivel kapcsolatban megemlékezik JULIÁN második nagymagyarországi útjáról is: Ad a. 1237 (MGH. SS. XXIII. 942): «Erant enim hoc tempore Tartari quidam populus barbarus sub potestate presbiteri Johannis constitutus. Quos cum presbiter Johannes in bello, quod habuit contra Medos et Persas, in adiutorium suum advocasset, et eos in forteritiis et munitionibus locasset, presbiterum Johannem occiderunt et terram eius ex magna parte occupaverunt, regem unum super se statuentes, quasi ipse esset presbiter J. *) Recueil de Voy. IV. 274—6. a) (De itinere fratrum versus curiam Manguchan.) «Oportebat enim ire nos pedes pro defectu equorum. Tandem invenerunt nos quidam Hungari, qui fuerant clerici, quorum unus sciebat adhuc cantare multa corde, et habebatur ab aliis Hungaris guasi sacerdos, et vocabatur ad exequias defunctorum suorum; et alius fuerat competenter instructus in grammatica, quia intelligebat quicquid dicebamus ei literaliter, sed nesciebat respondere.» Recueil de Voy. IV. 372,