Mitteilungen des Österreichischen Staatsarchivs 25. (1972) - Festschrift für Hanns Leo Mikoletzky
SPĚVÁČEK, Jiří: Das Eingreifen König Johanns von Böhmen in die Praxis des Notariatswesens in Parma
Eingreifen König Johanns von Böhmen in die Praxis des Notariatswesens 215 Textausgabe 1331 Mai 8, Parma Johann, König von Böhmen und Polen, urkundet für das Notariatskollegium der Stadt Parma. Orig. Parma, Archivio di Stato: Archivio Storico Comunale, Pergamene sec. XIV. Johannes, Dei gracia Boemie et Polonie rex, Lucemburgensis comes, Brixie, Parme et cetera dominus. Notum omnibus facimus per presentes, quod exhibita nobis pro parte .. preconsulis [!] et collegii notariorum civitatis Parme, fidelium dilectorum nostrorum, peticio continebat, quod cum sepe contingat et ab hinc retro contingerit, quod notarii civitatis et episcopatus Parme decesserint et imposterum decedere possint absque eo, quod posuerint in breviariis suis instrumenta, de quibus rogati fuerant; et eciam breviaria sua relinquerint seu protocolla, de quibus instrumenta extrahi et in publicam formam reduci nequeunt, nisi super id fuerit opportune provisum, ita quod persone, ad quas pertinent vel pertinere valerent, ipsa instrumenta habere non possunt et expleri non possunt per alium notarium. Tum quia note seu scede ipsorum notariorum mortuorum inveniuntur in breviariis ipsorum, tum quia non reperiuntur concessa alicui ad explecionem ipsorum instrumentorum per aliquem, qui hoc facere possit, quod esse et redundare posset in grave dampnum et preiudicium hominibus, ad quos ipsa instrumenta spectant. Super quibus nobis fuit per eos humiliter supplicatum, ut opportunum adhibere remedium dignaremur. Nos igitur volentes indempnitati predictarum talium personarum, que ex defectu predicto possent iuribus suis privari, publice utilitatis racione equitate suadente consulere dictorumque preconsulis et collegii supplicacionibus inclinati, statuimus, ordinamus, firmamus et decernimus, quod omnia et singula instrumenta, de quibus conficiendis rogati fuissent aliqui notarii vel rogarentur imposterum, que non reperirentur in breviariis ipsorum notariorum mortuorum, dum modo reperiantur scripta in notis seu cedullis manu propria ipsorum notariorum, examinatis prius ipsorum notis et cedullis per ipsum preconsulem, presentem vel futurum, cum illis notariis et sapientibus de dicto collegio, quos ipse preconsul elegerit ad predictam examinacionem faciendam; qua examinacione facta per ipsum preconsulem, presentem vel qui pro tempore fuerit, et sapientes, talles [!] note et cedu- le [!], ille videlicet, que videbuntur predictis preconsuli et sapientibus esse bone et iuste, et aprobate [!] fuerint per eos, possint et debeant licite et impune poni et scribi in breviariis in ea forma, secundum quod notarii de- foncti [!] similia instrumenta imbreviare soliti erant, et positive expleri et redigi in formam publicam per quemlibet alium notarium, cui predicta breviaria, note et cedule committerentur per predictos preconsulem et sapientes, cum voluntate tamen et beneplacito heredum talium notariorum defunctorum seu propinquorum et proximorum ipsorum. Et illud servari debeat in totum in concessione quorumlibet breviariorum et instrumentorum in dictorum defunctorum breviariis positorum, scriptorum manu propria eorundem, ut ea valeant de dictis breviariis extrahere, explere et in publicam formam reducere. Et eciam iddem [!] observetur in concessione quorumlibet breviariorum omnium notariorum, qui se absentarent vel absentassent et absentes starent a civitate et districtu Parme. Et quod talibus instrumentis sic positis in breviariis ex notis seu cedulis notariorum defunctorum et de dictis breviariis extractis sic concessis, ut premittitur, et expletis in formam publicam, ut dictum est, adhiberi possit et debeat fides plena, ac si fuissent imbreviata et expleta per tales notarios sic defunctos vel vivos absentes. Et quod predicta ponantur et scribi possint et debeant per quemcumque notarium in voluminibus statutorum
