Mitteilungen des Österreichischen Staatsarchivs 3. (1950) – Leo Santifaller Festschrift
GRILL, Heinz: Die ältesten „Turcica“ des Haus-, Hof- und Staatsarchivs
Die ältesten „Turcica“ des Haus-, Hof- und Staatsarchivs 139 vbi ipse exinde certitudinaliter expertus fuisset, quomodo seuissimus Omoratht, dominus Tureorum, per filios Karamani tribus vicibus devictus fuisset, tercioque cum devictus exitit, idem Omorath ad quandam insulam fugiendo euasisset per- dictosque filios Karaman in eadem reclusus vitam finiuisset, ac ipsi filij Karaman regulum eiusdem Omorath ex alia parte maris vsque Brussiam occupassent et septem castra Tureorum obtinuissent, in quorum vno filij vestri detenebantur, nunc autem dicti filij vestri aput ipsos filios Karamani detenti existunt. Ipsi autem Turei pro imperatore eorum quendam filium dicti Omorath elegerunt, qui ad presens in dicta Drinapolio esse dicitur, nullam potenciám habendo, Bassa autem prope Sophiam cum paucis gentibus puta duobus milibus equitum esse dicitur, Turahambeg vero in Semedro in graui infirmitate decumbit, filius autem eiusdem cum filio Izacbeg sunt sub eodem castro Bym cum duobus milibus equitum cum Rassianis et Tureis simul ad custodiendam ipsam prouinciam deputati, sed nec galeas neque nasad parari faciunt. Insuper sciat vestra dominacio, quando in toto regno Tureorum proclamatus est quidam exercitus, qui in eorum idiomate Alrangie vocantur, qui exercitus postquam aduentum nostrum cum Vngarice nacionis conventibus illae flendis cognouerunt illic omnis populus regni Rassie depellere et depredari intendit. Audita enim intencione nostra et gencium Hun- garice, vti a pluribus exploratoribus percepissent, omnes Turei taliter sunt territi, quod nisi cum triginta milibus equitum ad regnum Rassie intraremus, nullus Tureorum exista parte maris ausus est, exercitum nostrum expectare, sed castra et alia bona eorum dimittendo vitra mare recedere intendunt, quia ipsum regnum Tureorum numquam fuit sic opressum et desolatum, sicut ad presens est, quum eciam Albani singulis diebus idem regnum Turcie crudeliter spoliant et deuastant.“ Druck: Chmel, Mater, z. österr. Gesch. 1, S. 115 f. (ad XXV). 20. Allgemeine Urkundenreihe (2 Stücke). 1443 Juni 28, Ofen. König Wladyslaw von Polen und Ungarn schreibt an König Friedrich IV. bezüglich der Herstellung des Friedens und seines Zuges gegen die Türken. „Reuersus ad nos, reuerendissimus pater, dominus cardinalis sancti Angeli, apostolice sedis legatus, retulit nobis magnum vestre fraternitatis zelum ad pacem quietemque huius incliti regni Hungarie, ac eciam caritatem fraternamque dileccionem, quam ad nos eadem vestra fraternitas gerere videtur, et inter alia, qualiter vestra fraternitas desiderans, sicut ad cesaree dignitatis officium spectat, exaltacionem nominis christiani ac fidei orthodoxe defensionem gratanter audiuit, disposicionem passagij per nos contra impios Tureos, fidei Christiane seuissimos hostes, dudum institutam, optatque et deum orat, vt sanctum istud passagium felicem habeat prosecucionem et exitum, quam rem tamquam vtilem et necessariam non solum huic regno, sed toti christianitati nullatenus velit impedire, quinpocius quantum in se esset pro viribus cuperet promouere, quodque a vestra fraternitate contra nos nulla orietur gwerra 1) aut perturbacionis occasio, vnde dictum sanctum 1) Das eine Exemplar hat „gwerre“.
