Mitteilungen des Österreichischen Staatsarchivs 3. (1950) – Leo Santifaller Festschrift
GRILL, Heinz: Die ältesten „Turcica“ des Haus-, Hof- und Staatsarchivs
Die ältesten „Turcica“ des Haus-, Hof- und Staatsarchivs 133 Reichsregister, Bd. D, fol. 76 a1'—77r. 1426 Juni 12, Raab. König Sigmund schreibt dem Kardinal von England über die auf dem Wiener Reichstag beschlossene und nachher von ihm vollzogene Anberaumung eines Nürnberger Reichstages auf den 1. Mai und äußert den Wunsch, nach seiner Rückkehr aus dem durch den wala- chischen Thronstreit zwischen Dan und Radu, durch osmanische Einfälle in Kroatien-Slavonien und Rüstungen gegen Ungarn verursachten Türkenfeldzug mit dem Kardinal zusammenzukommen. „Post dies plures, devicta iam nostra premissa valitudine recuperacioneque sanitatis nostre aliqualiter succrescente, habuimus noua: quomodo Dan waida, dominus Walachie, noster fidelis, conflictum habuisset cum suo aduersario, qui ad destruendum eum multam secum copiam Tureorum adduxerat; quem ydem Dan wayda magnifice et robusto inuadens animo devicit in bello magnam stragem suis infligens inimicis, triumpho glorioso repertato. Tandem, paucis interualli diebus decurrentibus, Turei ingentem congregacionis potenciám infeste et multum atrociter prefatmn Dan waydam denuo in die corporis Christi inuadentes, ipseque cum suis fidelibus eis prout voluit se opponens, adeo dirum inter eos fuit bellum comissum, quod ex utraque parte multi cecidere. Nichilominus Dan wayda exercitus penitus succubuit, omnibus suis captis et interemptis, quod vix solus euasit cum persone sue salute. Propter quem casum multum pauore consternati fuimus. Et nunc rex Bosne nobis aduertens potissime huiusmodi cottidianas infestaciones, quibus regnum nostrum et nostri cottidie inuaduntur, periculosum ymmo multum formidabile fuisse, si tunc absens fuissemus, quod adeo magna ymmo irrecuperabilia ipsi Turei regno nostro a partibus illis intulissent dampna; de quibus, sicut deo placuit, per nostram presenciam prouidimus tempestiue. Ex alia eciam parte prefati Turei regna nostra Croacie et Sclauonie potenter per duas vices inuaserunt et magnam predam et multa milia hominum vtriusque sexus in perpetuam seruitutem abduxerunt. Et nuhc rex Bosne nobis intimauit, quod imperator Tureorum omni potentatu suo congregato personaliter velit regna nostra subintrare, prout tam per primas sui exercitus acies cottidie inuaduntur, et quod eis per regnum suum nequaquam possit transitum prohibere. Ecce iam, pater reuerendissime, satis distrahimur dirisque affliccionibus torquemur, cum videamus tot christianitati imminare pericula fidelesque ab infidelibus vbique atrociter impungnari et quod prestanda hincinde subsidia nobis vbique incumbit onus, que non habemus recipere aliunde nisi de prouentibus huius regni nostri Hungarie, quod reuera grauatur vlterius quam stili officio possumus exarare. Et opportet nos habere tres exercitus partitos, quemlibet contra hereticos infideles dirigendum. Propterea nos propria in persona disponere nostra cum nostris baronibus ordinata volumus progredi in succursum Dan wayda contra Tureos, ubi speramus magnum obsequium christianitati exhibere; eo tamen non obstante, maiorem gentem quam putauerimus contra hereticos dimittemus. Et in nostra