Franciscus Dőry: Decreta Regni Hungariae : Gesetze und Verordnungen Ungarns 1301–1457 (Magyar Országos Levéltár kiadványai, II. Forráskiadványok 11. Budapest, 1976)

Decreta

extiterint 6 , accedant et requirant. Qui quidem comites et iudices nobilium cum testimonio capituli vel conventus illi comitatui deservire soliti a vicinis et com­metaneis ac nobilibus comprovincialibus sub certis penis in huiusmodi litteris' nostris f regalibus declarandis in sédem eorum iudicianam per modum proclamate congregationis partibus quoque ütem habentibus convocatis ad fidem eorum deo debitam fidelitatemque nobis et sacre corone observandam tactis sanctorum re­liquiis prestitam super huiusmodi novis occupationibus possessionarüs et aliis ac­ribus potentiariis plenam et indilatam requirant veritatem, qua requisita et in­venta possessiones occupatas auctoritate eis in hac parte attributa mediante re­statuant eisdem, a quibus fuerant indebite occupate, ipábsque in dominio earun­dem protegant et conservent, alia vero bona et vadia potentialiter ablata absque defectu reddant et restitui faciant. 1 IV. Super facto autem potentie in taübus commisse partes utrasque discussio­nem et sententiam finalem recepturas ad certum terminum mediantibus eorum et dicti capituli vel conventus litteris seriem totius facti exprimentibus ac propria et possessionum factum 8 huiusmodi attestantium nomina 1 continentibus in perso­nalem presentiam nostram regiam aut palatinalem seu iudicis curie nostre trans­mittant, ubi absque ulterioris termini et litigionarii processus observatione et continuatione, etiam partis non venientis absentia non obstante, nos vel iudex alius, ad quem causa transmissa fuerit, iuramentum capitis decernendo tandem finalem sententiam proferemus et proferre tenebitur. Partes tarnen Ütigantes, quandocunque voluerint, absque requisitione iudicis et onere solutionis birsa­giorum liberam concordandi habeant facultatem, quemadmodum antiqua b et laudabilis regni nostri consuetudo huiusmodi concordiam in quibuscunque factis potentialibus et aüis libere fiendam dictat et consentit. 2 V. Ne autem barones, iudices et alii honores regios et officiolatus a regia maiestate tenentes seu comites parochiales honori et iudicatui ipsorum subiectos, quibus ipsi etiam ab aliis iustitiam tenentur ministrare, per se ipsos quavis cupidi­tate vel propria voluntate allecti aliqua occasione indebite gravent, opprimant seu dampnificent, aut per eorum vicesgerentes talia fieri permittant, statuimus, ut a taübus lesi, dampnificati et iniuriati impetratis litteris nostris ipsorum querelam continentibus preceptoriisque, modo pretacto coram iudicibus nobilium ac te­stimonio capituli 8 vel conventus eiusdem comitatus per modum similis procla­mate congregationis veritatem inquiri facere et sua dampna ac b gravamina com­probare valeant, et per ipsos iudices nobilium unacum nobilibus comprovincia­e C extiterunt f " f A2 nostris litteris IV. a C, T facta b AJ antiqui V. a Tcapitulo b C et c A2 ydoneum ///. 1 Nach der Numerierung des CJH ist das G.A. IV. Für die Inquisition „in ausgerufener Ver­sammlung" s. Hajnik: Bír. szerv. pp. 303-306, für die Antezedenzien des Dekrets Mályusz: Hunyadi p. 62, n. 69. Die Komitatsbehörden haben das Gesetz oft angewendet und die Kanzlei hat es in den ih­nen zugesandten Mandaten auch angeführt, z. B. 1435: J. Mihályi: Máramamsi diplomák a XIV. és XV. századból (Urkunden aus Máramaros aus dem 14. und 15. Jh.). Máramarossziget 1900, p. 301; 1437: Dl. 67797, usw. IV. 1 Die Worte possessionum ... nomina verweisen auf den späteren Familiennamen. 2 Nach dem CJH ist das der erste Teil von G.A. V.

Next

/
Oldalképek
Tartalom