Franciscus Dőry: Decreta Regni Hungariae : Gesetze und Verordnungen Ungarns 1301–1457 (Magyar Országos Levéltár kiadványai, II. Forráskiadványok 11. Budapest, 1976)
Decreta
quam nostris imperialibus nobis interim occurrentibus votive dispositis exonerati, 1 tandem in peculiare regnum nostrum Hungarie medio tempore presentia nostra regali viduatum iniuriisque et dampnif icationibus potentialibus in suo statu et sue m quietis ac pacis amenitate disturbatum regressi in hac civitate nostra Posoniensi primam residentiam personalem 11 fixissemus ac unacum fidelibus nostris, prelatis videlicet et baronibus eiusdem regni nostri ad nostram maiestatem confluentibus certam conventionem nobilium de singulis ipsius regni nostri comitatibus convocari fecissemus, tandem ipsorum congregatione adunata de eorundem prelatorum et baronum nostrorum necnon nobilium regni nostri 0 totum corpus eiusdem regni cum plena facultate absentium representantium unanimi consilio, deliberatione et consensu 2 pro debita, ordináta et conformi iustitie amministratione p incolis eiusdem regni equaliter omnibus de cetero exhibenda, necnon quieto q et tranquillo statu eorundem regnicolarum infrascriptas constitutiones, statuta et leges in perpetuum duraturas et inviolabiliter observandas disposuimus, decrevimus et duximus ordinandas, declarandas et firmandas. I. Primo quidem, ut omnis scrupulosa suspicio, que contra iudices et iustitiarios ipsius regni nostri de favore vel odio aut quoquomodo concipi posset, de cordibus quorumlibet penitus a removeatur 3 et tollatur, statuimus, ut semper successivis temporibus omnes et singuli iudices et iustitiarii dicti regni nostri, tam ecclesiastici, quam seculares, qui videlicet in palatinum, iudicem curie regie, magistrum tauarnicorum b regalium, cancellarium aut vicecancellarium regalem, in prothonotarios seu vicesgerentes iudicum pretactorum ac etiam assessores eorundem in iudicio, in wayuodam partium Transsiluanarum, comitem Siculorum, banum regnorum Dalmatie et Croatie, banum Sclauonie, banum Machouiensem c ac in comites quorumlibet comitatuum et iudices nobilium eligentur et assumentur* 1 , eorundemque in iudicatu vicesgerentes substituti et assessores tempore receptionis eorundem ad huiusmodi honores et officia, amministrationis iudicii et iustitie in manibus nostris regiis vel deputatorum a nobis iuramentum prestare teneantur per formám verborum infrascriptam, videlicet sie: Ego T. e iuro per deum et m A2, C, T, Z sui • C personaliter 0 Com. p T administratione q AI, A2 quiete I. a " a T removeatur penitus b AI thauarnicorum 0 AI Machowyensem d A2 asumentur e A2, C, N om. Pr. 1 Die Einleitung des Gesetzes faßt die Ereignisse einer längeren Zeit zusammen. Sigismund wurde 1410 zum römischen König gewählt, 1414 in Aachen gekrönt, 1431 mit der lombardischen eisernen Krone in Mailand wiederum gekrönt, zuletzt Pfingsten 1433 vom Papst Eugenius IV. zum Kaiser geweiht, 2 Uber den Hintergrund und die Antezedenzien des in der Geschichte der ständischen Repräsentation und der organischen Staatsauffassung sehr bedeutenden Satzes s. Eckhart: Szentkorona pp. 176-191; Gy. Bónis: Hűbériség és rendiség a középkori magyar jogban (Lehnswesen und Ständetum im mittelalterlichen ungarischen Recht). Kolozsvár o.]. \1947\pp . 520-528; J. Holub: La représentationpolitique en Hongrie au Moyen Age, in: X e Congrés International des Sciences Historiques, Rome 1955, Etudes présentées á la Commission Internationale pour l'Histoire des Assemblées d'Etats XVIII, Louvain-Paris 1958,pp. 104-106.-E. Mályusz: Hunyadi pp. 545-548 hat bewiesen, daßunterden Vertretern des Körpers des Landes nur die Abgesandten des Adels zu verstehen sind.