Scientia et virtus. Un commentaire anonyme de la Consolation de Boece. Introduit et publié par Sándor Durzsa (A MTAK közleményei 5. Budapest, 1978)
77 mentiti sunt me polluisse conscientiam meam sacrilegi o ydoli, de quo demon mihi dederit responsum et adiuverit me dignitatem optinuisse. Sensus est: obiecerunt aceusatores mihi absenti, quod ob ambitum dignitati s aquirendo demones coluerim in ydolis apud 5 me in reconditis. // Atqui et tu insita nobis omnem rerum mortalium cupidine m [I p 4,38] id est cupiditatem de nostri animi sede pellebas, et sub tuis oculis sacrilegio , id est cultui demonum locum esse fas non erat. Instillabas eni m nostris auribus Pythagoricu m illud, deo et non diis. Nec convenieba t Christiano vil10 lissimorum spirituum presidia c apt are, quern in hanc excellentiam componebas, ut consimilem deo facere s [I p 4,39] id est immortalem non natura, sed gratia faceres. Preterea penetra l [I p 4,40] et cetera. Suspicionem obiecti sacrilegii removet duobus modis. Turn quadam in penetrali suo, id est secretiori parte domus, ubi 15 oratorium suum erat, erant sancte imagines, qualiter in ecclesia solent esse, turn etiam quia familiares amici sui viri sunt magne auctoritatis et purissimi testimonii. Hoc enim est quod ait: Preterea penetral innocens domus, honestissimorum cetus amicorum, socer etiam sanctus et eque ac tu ipse reverendus ab omni nos 20 huius criminis suspicione defendun t. Sed o nephas ! et cetera. [ Ip4,41] Ista, que diximus, rationabiliter defendunt nos a suspicione sacrilegii. Verumtamen impii et scelerati inde faciunt arguments mali, unde vere et rationabiliter sumenda sunt arguments boni. Per hoc enim faciunt crimen ad recipiendum crimen obiectum, id est per sa25 pientiam et virtutem, per quam nos facimus fidem ad innocentiam intelligendam. Hoc enim est, quod conquerendo ait: Sed o nephas! illi vero de te tanti fidem criminis capiunt atque hoc ipso videbimur affines fuisse maleficio, quod tuis imbuti disciplinis tuisque instituti moribus sumus. Ita non est sati s et cetera. 30 [I p 4,41] Duo concludit: et quod sapientia non abstulerit apud sceleratos obiecti criminis suspicionem et quod sapientia fuerit sceleratis argumentum ad suspicandum crimen. Hoc enim est quod ait: Ita non est satis nichi l // mihi tuam profuisse reverentia m, nisi ultra tu mea potius offensione lacerari s. At ver o et cetera. 35 [I p 4, 42] Crescit autem nostra infortunia secundum inordinatam et 1 conscientiam] littera "s" suprascr. 2-3 quo demon mihi dederit responsum... absenti quod ob] in marg. add. 3 ob] bis 4 apud] aup 5 // 20A 9 Pythagoricum] Pyctagoricum 9 Nec] ne 14 turn] corr. ex "dum" 19 sanctus et eque] sanctus que 19 ac tu ipse] actu ipso 28 affines] afines 28 fuisse] corr. ex "esse" 33 // 20B 34 mea] corr. ex "ea" 34 offensione] offensionem