Toldy Ferenc (szerk.): Analecta monumentorum Hungariae historicorum literariorum maximum inedita.
V. Anonymi Dubnicensis liber de rebus gestis Ludovici regis Hungariae 1345-1355
9u V. ANONYM! DVnXKTCNSIS erubeseens perpetrasti, inagís inipia Jezabclc, crudelior Mcdea interfectrice! O optime iuvenis Rex Andrea! o aetas gratissiina! o proles dignissima! o generatio nobilissima. Non in magna via occidisti; sed sicut solent iusti coram filiis iniquitatis cadere, corruisti. Digne igitur de te, pro tc et super te, multarum terranim habitatores sumpserunt lamentum. Anno domini millcsimo tricentesimoquadragesimoquhito, per Jobannam uxorein suam et per satellites regios, decimo nono Scptembris, dirae mortis faucibus traditus est in civitatc Aversa, distante a Neapoli ad oeto miliaria; et sic sine causa interfectus est, et deportatus Neapolim per Hungaros, quorum custodiae commissus fuerat per dominan Elizabeth Reginam Hungáriáé, matrem suam. Tempore tamen et bora intcrfectionis suae ipse Rex Andreas pracdietos Hungaros ad sua liospitia ire compulerat, quia quainvis suspicio mortis sibi per uxorcm suam fiendae eius auribus per pluriinos instillavcrit; tamen hoc ipse, suam innoccntiam eonsiderans et uxoris impraegnationem, credere non poterat, et sic ut agnus innocens iugulatus est. Cum autem corpus suiun deferretur in Neapolim ad sepelienduin, tota civitas, tanquam obviam funus filii sui, concurrebat, et ipsum inconsolabili planetu deplorabant. Deductumque est funus Regis Andreae Neapolim, et sepultum in kathedrali Ecclesia iuxta avum suum Karolum Díarcellum, statimque post mortem suam dicitur divinitus mii'aculis claruisse, et quasi omnes, qui in mortein eius conspiraverunt, mares et feininae, miserabili morte consumpti sunt, etiam ultione sanguinis innocentis /70.b. Quomodo autem domiua mater sua Regina mortem filii sui planxerit, securius est tacendum, quam aliquid dicendum; quia banc amaritudincm taliter lingua explicarc non valct. Convenerunt autem ad ipsam dominam Reginam, tempore luctus sai, domini et dominae, virgines et viduae, cuncti proceres Hungáriáé. Cum viberent dominam Reginam filii sui innocentis mortem ita vehementi dolore deplorare, corda omnium ad planctum et compassionem scindebantur. 0 domine Dcus fac, ut terra non operiat hunc sanguinem innoxium, qui clamat ad te, sicut clamavit sanguis Abel iusti pueri tui: aba ! aba !
