É. Apor (ed.): Codex Cumanicus. Ed. by Géza Kuun with a Prolegomena to the Codex Cumanicus by Lajos Ligeti. (Budapest Oriental Reprints, Ser. B 1.)

CODEX CUMANICUS

I.CXXXVIII Ungariam, illinc usque Carinthiam crevit accessio. » Item «Rursus Sbigneo muliebriter lllacrymante Pakthi Poloniae fines poptilantur, quos trans flumina tandem consequitur Boleslaus, et hostes passim fundens, captivos suos ense redimunt, et Praedones in praedae praedam convcrtit.» Item «Verum ille Parthico plus quam Parthus fugam eligit potius et Marii exemplo in Mazoviae carectis delitescit. » Porro «Adest namque Dux Bclziae Vseuoldus cum Principibus Laodomiriensium praecipuis, cum electis Tibianorum turmis, cum Parthorum millibus urbis subsidio.d Denique «Romanus (Dux Haliciae) Duci Leszkoni obnixe supplicai, eum perpetuo ut famulatu sibi obliget, ut ejus obsequio cunctis Ruthenorum Principibus ac Parthorum per ipsum partibus imperaret.» 1 Anonymus Saxo de Russis et Cumanis a Mongolis anno 1222 devictis in hunc modum scripsit : « Temporibus istius Imperatoris quidam exercitus de Asya exiens, qui juxta fiuvium, qui Than appellatur, habitabant, invaserunt Parthos, quibus Rutheni auxilium ferebant. commiseruntque cum Thataris praelium, et vieti sunt. Conciderunt itaque de Rutenis et Parthis ad centum millia hominum. »

2 In chronicis livoniensibus dc codem facto itarefertur: «1221. Eodem anno fuerunt Tartari in Terra Valvorum paganorum, qui Parti a quibusdam dicuntur. — Et pugnaverunt Tartari cum eis, et debellarunt omnes in ore gladii, et alii fugerunt ad Ruthenos pctentes auxilium ab eis.» 3 T

eophanes Byzantinus, uti vidimus, A varos et Cumanos loco citato Massagetas nominavit, genus Massagetarum vero ab antiquis scriptoribus, ita e. g. ab A

mmiano Marcellino saepenumero cum Parthis adeo confunditur, ut unum ab altero vix distingui possit. Parthos vicissim nonnulli seriptores expresse Hunnos dicunt atque apud eos Hunnorum nomen proprie Cumanos significai, Nicephorus Gregoras enim diserte dicit: Ouwot dì Ò'jtoc >

<aì xópavoc ixaTouvroA Hunnos, uti jam vidimus, seriptores 1 DLUGOSSI Hist. Polon. I.ipsiae, 1712. Tom. II. Pag. 604. 675, 682, 787. 814. ' MKNCKENII Seriptores rerum Germaniearum. Lipsiae, 1730. Tom. III. Pag. 123. » GRUBERI Origines I.ivoniae. Francofurti, 1740. Pag. 150. 4 Hist. Byz. Lib. I. Pag. 36. (ed. Bonnensis).