Gaál Károly: Aranymadár. A burgenlandi magyar falvak elbeszélőkultúrája (Szombathely, 1988)

174. BOSZORKÁNY AZ ISTÁLLÓBAN Vazsvillát böktem le, mikor föjtem. Eccecsak nem adott a tehén tejet. Asztán leböktem a vazsvel­lát, asztán akkor adott tejet. Asztán megin, ha möntem föjni, akkor wie ich in Stall g'angen, mölche, hat die Kuh ke Mülch gebe. Ja, hat ke Mülch gebe. Hab i' die Mistgabel niedergsteckt. Und dann bin i' wieder g'angen mölche. Hab i' g'sagt zu mein Mann: „Komm," hab' i' g'sagt, „schau, was hier los ist." I hab an'gfangen. Sie gab nichts. Hab i g'sagt: „Schau, was hier los is." I hab an'gfangen. Sie gab nichts. Hab i die Gabel niederg'steckt, hat wieder Mülch g'geben. Des is mir vorgegangen. Von den Leuten hat man g'hört, dass es so muss. Die Nachbarin, die hinten N. gewohnt hat, sie war wahrscheinli, die das g'macht hat. 406

Next

/
Oldalképek
Tartalom