Savaria - A Vas Megyei Múzeumok értesítője 5-6. (1971-1972) (Szombathely, 1975)
Természettudomány - Uherkovich Ákos: Adatok a Drávasík nagylepkefaunájának (Macrolepidoptera) ismeretéhez
Xovács, L. (1958) : Die Veränderung in der Gross —Schmetterlingfauna von Ungarn seit dem Erscheinen der Fauna Regni Hungáriáé bwz. des Schmetterlingsbuches von Abafi—Aigner. — Folia Ent. Hung. S. N. 11. 133—188. Kovács, L. (1965): Araszolólepkék I. — Geometridae I. — Fauna Hung. XVI: 8, 1—55. Szabó, R. (1956) : Magyarország Lycaenidái. — Folia Ent. Hung. S. N. 9, 235—361. Szent-Ivány, J. (1944) : Über die Systematik, Verbreitung und Biologie einiger ungarischer Noctuiden und Geometriden. — Fragm. Faun. Hung. 7, 20—26. Uherkovich, Á. (1971): Adatok Baranya megye nagylepkefaunájának ismeretéhez I. Sellye környékének nappali lepkéi. Janus Pannonius Múz. (Pécs) Évk., 13 (1968), 15—18. Uherkovich, Á. (1972): Adatok Baranya-megye nagylepkefaunájának ismeretéhez III. Ujabb faunisztikai adatok Sellye környékéről. — Janus Pannonius Múz. (Pécs) Évk. 16 (1971), 29—39. Varga, Z. (1960): Debrecen környéke nagy lepkefaunájának állatföldrajzi elemzése. — Folia Ent. Hung, S. N. 13, 69—124. Varga, Z. (1961) : Állatföldrajzi vizsgálatok az Észak-borsodi Karszt nagylepkefaunáján. —Folia Ent. Hung. S. N. 14, 345—386. Varga, Z. (1963): Zoogeographische Analyse der Macrolepidopterenfauna Ungarns. — Acta Biol. Debrecina, 2, 141—154. Varga, Z. (1964a) : Zoogeographische Analyse der Macrolepidopterenfauna Ungarns. Teil II. — Acta Biol. Debrecina 3, 147—180. Varga, Z. (1964b) : Magyarország állatföldrajzi beosztása a nagylepkefauna komponensei alapján. — Folia Ent. Hung. S. N. 17, 119—168. BEITRÄGE ZUR KENNTNIS DER MAKROLEPIDOPTERENFAUNA DER DRAU-TIEFEBENE (SW-UNGARN) ZUSAMMENFASSUNG Á. UHERKOVICH (Museum Janus Pannonius, Pécs—Fünjkirchen) Verfasser hat seit 1966 in der Drau-Tiafebene regelmässige lepidopterologische Sammelarbeit durchgeführt. Im Untersuchungsgelbiet befinden sich Pflanzengesellschaften von erhöhter Feuchtigkeitsbedürfnis: Eichen —Hainbuchenwälder, Eschen —Ulmenauwälder (Hartholzauen), Erlenbrudhwälder, Sumpfwiesen bzw. mesophile Wiesen usw. Die Sammelplätze sind auf der Kartenskizze ... dargestellt. Die Tagessammlugen wurden mit der üblichen Methode durchgeführt, während in der Nacht Lichtfang mit Quecksilberdampflampe getrieben wurde, was sowohl in quantitativer als auch in qualitativer Hinsicht hervorragende Resultate lieferte. Verfasser gibt eine kurze Analyse des Makrolepidopteren-Betandes von ökologischer Hinsicht. Er stellt fest, daß im Gebiet viele Arten vorkommen, die für Eichen-Hainbuchenwälder (A. pulmonaris Esp., E. corylata Thbg., C. coryli L., P. pomonaria Hb.), für Birken-Weiden-Erlenmoore (D. curvatula Bkh., D. harpagula Esp., A. cuspis Hb., (A. leporina L., H. papilionaria L., M. sexalata Retz., N. carpinata Bkh., P. bicolorata Hfn., Ae. punctulata Schiff., E. nöbulata Sc), sowie die für mesophile bzw. Auenwälder (nemorale Kompenenten) charakteristisch sind (I. laotearia L., S. lactata Haw., О. molagona Bkh., C. advenaria Hb., E. unangulata Haw., E. picata Hb., X. biriviata Bkh.). Auch die in den Eichenwälder allgemein verbreitete Arten sind im Gebiet gut vertreten, 144