Fraknói Vilmos: A szekszárdi apátság története. (Budapest, 1879)

ecclesie a solucione lucri camere regie ab antiquo semper exemtos fuisse fidedigno testimonio perhibente cognovimus, ideo nos eosdem ab ipsius lucri camere dicacione, solucione et onere omnifario de novo libertamus et perpetuis futuris temporibus exemtos fore volumus atque totaliter absolutos. Utque idem prediales seu nobiles dicte ecclesie Saxardiensis sicuti a popularibus solucionum dacione sequestrantur, sic prestanciori fulgeant nominis dignitate. . . . (II. Lajos kiraly atiratabol. Csonka. Az orszagos leveltar diplomatikai osztalyaban. 5797. szam alatt.) IX. 1403 januar 8. IX. (Bonifdcz pdpa a szekszdrdi apdtsdgot Uldszlo leslavi puspdknek ado= mdnyozza. Bonifacius episcopus seruus seruorum dei. Wenerabili fratri Johanni Episcopo Wladislauisati Salutem et apostolicam benediccionem. Romani pontificis prouidentia circumspecta ecclesiis et Monastariis que vacationis incommoda deplorare noscuntur, ut gubernatorum utilium fulciantur presidio, prospicit diligenter, ac ecclesiarum prelatis, presertim pontificali dignitate preditis, ut expensarum onera que ipsos oportet iugiter de necessitate subire facilius supportare valeant, ut est decens et congruum, libenter de subuentionis auxilio prouidet oportuno. Dudum siquidem quondam Nicolai Abbate Monasterii sancti Saluatoris Saxardiensis sancti Benedicti Quinqueecclesiensis diocesis regimini ipsius Monasterii ordinationi et dispositioni cupientes ipsi Monasterio, cum illud uacare contingeret, per apostolice sedis providentiam utilem et ydoneam providere personam , provisionem ipsius Monasterii ordinationi et dispositioni nostre reservantes, decrevimus extunc irritum et inane, si secus super hiis a quepiam, quavis autoritate scienter vel ignoranter contingeret attemptari. Cum itaque postmodum prefatum Monasterium, per obitum ipsius Nicolai Abbatis, qui extra Romanam Curiam diem clausit extremum, vacauerit et uacet adpresens, nullusque de provisione ipsius Monasterii preter nos, hac Vice disponere potuerit, siue possit, reseruatione et decreto obsistentibus supradictis. Nos, considerantes labores, expensas et damna, quibus, sicut nobis innotuit, tam propter varias translationes de persona tua ad diversas ecclesias, per sedem apostolicam factas, quam etiam