Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

6 go ARGONAUTICORUM uertere parauerac, lincere execrari. Tum Medea breuiter recenfuit: qua ratione Batta prirnum in Colchidem venerit ; tum ligulam pretiofam adferens ad fefe accefferit, eainque ab Arineniae Regis iilio dono miffam dixerit. Almus memor ita filium fe Ldurmn dixilíe nouo lacrimarum imbre finum humedauit. Magnum quippe Heroem tunc Scythia amiferat, magnum Scythici nominis propugnaculum, magnum ornamentuin. Sic hi quidem in carcere gemebant. At Iafon confinnatis iterum viribus eo ípfo, quod iu primis certaminibus vidor euaferit, validior, ingenti prorfus animo ad pertentandos Lennes accefíit, qui tunc riigitu valido diftradis ridibus, eum, velut certiífjraam praedam exfpedabant. Nondum eranc extra fua fepta vagati. Intus conuellebanc omnia, et fe ad crudelifíimuin certamen praeparabant. Validi eranc utrique, et huinani íanguinis appetentiíBmi. Iafon, cum earn Clauftrorurn coinpagem videret, ut íi maxime velint, erumpere in campum minime valeant, primum eorum ferociam exagitare conftituit, et robur fatigatis eripere, tum infilire in íeffos, et viribus vires contraponere. Igitur, arrepta trabe et faxo eos per clauftri quadra urgere; ferire ora irruentium; hebetare dentes, et, ii fieri poflit, excutere. Spumare contra illi, poft oculos, velut igne fulfufos, hac, atque iliac truculentum in morem circumuoluere ; furrigere iubas, et ad frangendos clatros vi fumma conniti. Nulla ad vires