Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
LIBER XIX, 593 ritorum praemio, tam feliciter adueniffe, nimium laecabatur. 0 quam iucredibili ftudio conlilii iinem exfpedabat, ut agno aureo Parthenophilum decoret, fuumque illi animum exhibeat. Sed ita tune crudelia in illáin fada fuerant, ut et diutius, quam putauerit, in concilio manere, et, ubi iltud terminatum erat , ad Patrem uti accederet , audire debuerit. Haec dum in Palatio agebautur, nutrix Erythraea, et Iafon, quos iam antea domi reraanfiffe dixeram, multa inter fe coutulerunt. Primu Anus in illud Medeae conclaue Parthenophilum induxerat, quo nemini unquam e mortalibus, niii obtenta a Virgiue venia, pedem inferre licuerat. In ifto Medea thelauros ingentis pretii reconditos habuit , tantaque fuit conclauis amoenicas, praeterea rerum, quas varias poffederat, ordo, ec concinnitas , ut et animum iii diuerfa distraherent, nec, quid loquerentur , haberent. Ereda in medio fuit Deae cuiuspiam ftatua , quam duos ante menfes donum a Pâtre acceperat, et fummo in honore habuerat. Huins e collo agnus dependebat aureus, quem ideo Medea idolo obtulerat, ut, antequam Parthenophili humeris imponeret , numinis virtute facraretur, praeterea, ut, an ornaret effigiem, intueri, anne dignum Parthenophilo videretur, obferuare pofiit. Hoc conclaue ubi Iafon iutrauit, ceteris infiiper habitis, illico acceiïit ad effigiem, feire auidus: Cuius Deae auxiliis Virgo Regia potiffimum niteretur.
