Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
55^ ARGONAUTICORUM qui me fomniantem vocafti, ac veluc vigilein terruifti! Pergam, pergam, quo ire iuffifti. Pare bo voluntati , parebo imperils. Coichum deiuceps, non Scytham venerabor. iufius dein, quid tam fubitae rei eueniiiet, dicere : Martern fibi in Scythiam properanti obuium ftetiffe repofuit, minitantem morte, fiquid iterum in Colchidem delinqueret. Haec ubi finiit, militibus ftipatus, ac tremens, iuturique horroré interims pene ad vecordiain addu&us in Palatium regiuin illatus eft. Poftquam conftitit, Hercules (nam illi haec prouincia demandata tunc erat) ita eft allocutus pauentem: Nunc demum trifurcifer, et coruorum future pabulum, fine ambagibus edic: cui bono venifti in Colchidem? Cruces, et cataftae fatifcentem hanc tuam, foedainque animam exturbabunt e nefario cor- „ pore, ft pertiuax filueris. Tu Erebi vi&ima' Tu Cerberi, et Tartareae fornacis certïftimus cibus, edic, quid molitus es? Ad haec ille tonitrua animo defecerat, et corruiffec pronus in terram, ni milites, qui prope armati fteterant, fluentia membra cepiffent. Poft ubi in allata fede paullulum conquieuit , ita eft tremens locutus : Nunc demum intelligo, Rex Aeaeta, Diis me inuitis exploratoris munus fufcepiffe. Ille ipfe Ma's, qui me in carcere quiefcentem termit, et, ni Colchidi prae Scythia fauerem, certiffima morte comminatus eft , hac fe mihi fpecie coiitemplandum obtulit, qua te intueor,
